Austriackie Ministerstwo Spraw Wewnętrznych cicho podniosło próg dochodu minimalnego, jaki muszą spełniać obywatele państw trzecich, ubiegający się o popularne „Pozwolenie na pobyt – bez zatrudnienia” lub chcący je odnowić. Obwieszczenie z 7 stycznia, opublikowane 8 stycznia, ustala minimalny dochód netto na 2026 rok na poziomie 1 273,99 euro miesięcznie dla osób samotnych oraz 2 009,85 euro dla małżeństw, z dodatkiem 196,57 euro na każde dziecko na utrzymaniu. Kwoty te odpowiadają corocznej indeksacji austriackiego wskaźnika pomocy społecznej Ausgleichszulagenrichtsatz i oznaczają wzrost o około 4% w porównaniu z rokiem 2025.
Dla środowiska korporacyjnej mobilności zmiana ta ma podwójny wymiar. Z jednej strony, pracownicy delegowani na podstawie kart Red-White-Red lub EU Blue Card zarabiają już znacznie powyżej nowych progów, więc spełnienie wymogów to głównie formalność. Z drugiej strony, osoby samofinansujące się na emeryturze, cyfrowi nomadzi czy współmałżonkowie utrzymujący się z pasywnych dochodów lub zagranicznych emerytur mogą nagle znaleźć się poniżej wymaganego poziomu. Wnioski o odnowienie pozwolenia mogą zostać odrzucone, jeśli dochód gospodarstwa domowego po opodatkowaniu jest niewystarczający, dlatego zespoły HR są zachęcane do przeprowadzania „testów wytrzymałościowych” dotyczących wynagrodzeń, urlopów sabbaticalnych i przerw w karierze współmałżonków.
![Austria znosi minimalne progi dochodowe dla pozwoleń na pobyt nie związanych z pracą od 2026 roku]()
Praktyczne aspekty mają znaczenie. Dochód musi być udokumentowany wyciągami bankowymi lub odcinkami wypłat za trzy miesiące poprzedzające złożenie wniosku; gwarancje najmu, zasiłki rodzinne i świadczenia socjalne, które przysługują dopiero po wydaniu pozwolenia, nie są brane pod uwagę. Ponieważ w Austrii wynagrodzenia wypłacane są w 14 ratach rocznie, specjaliści ds. płac muszą upewnić się, że każda miesięczna kwota netto po odliczeniach przekracza ustalony próg.
Menadżerowie ds. mobilności powinni również monitorować wpływ zmian na dodatki związane z kosztami utrzymania. Wyższe wymagania dotyczące dochodu netto zbiegają się ze wzrostem obowiązkowych składek na ubezpieczenie zdrowotne oraz opłat lokalnych, co może wymagać korekt budżetów delegacji do Wiednia, Graz czy Linzu w trakcie roku. Firmy doradcze, takie jak VisaHQ, oferują już narzędzia do wstępnej weryfikacji, które sygnalizują niedobory przed umówieniem wizyty, co pozwala uniknąć kosztownych odmów w ostatniej chwili.
Dla środowiska korporacyjnej mobilności zmiana ta ma podwójny wymiar. Z jednej strony, pracownicy delegowani na podstawie kart Red-White-Red lub EU Blue Card zarabiają już znacznie powyżej nowych progów, więc spełnienie wymogów to głównie formalność. Z drugiej strony, osoby samofinansujące się na emeryturze, cyfrowi nomadzi czy współmałżonkowie utrzymujący się z pasywnych dochodów lub zagranicznych emerytur mogą nagle znaleźć się poniżej wymaganego poziomu. Wnioski o odnowienie pozwolenia mogą zostać odrzucone, jeśli dochód gospodarstwa domowego po opodatkowaniu jest niewystarczający, dlatego zespoły HR są zachęcane do przeprowadzania „testów wytrzymałościowych” dotyczących wynagrodzeń, urlopów sabbaticalnych i przerw w karierze współmałżonków.
Praktyczne aspekty mają znaczenie. Dochód musi być udokumentowany wyciągami bankowymi lub odcinkami wypłat za trzy miesiące poprzedzające złożenie wniosku; gwarancje najmu, zasiłki rodzinne i świadczenia socjalne, które przysługują dopiero po wydaniu pozwolenia, nie są brane pod uwagę. Ponieważ w Austrii wynagrodzenia wypłacane są w 14 ratach rocznie, specjaliści ds. płac muszą upewnić się, że każda miesięczna kwota netto po odliczeniach przekracza ustalony próg.
Menadżerowie ds. mobilności powinni również monitorować wpływ zmian na dodatki związane z kosztami utrzymania. Wyższe wymagania dotyczące dochodu netto zbiegają się ze wzrostem obowiązkowych składek na ubezpieczenie zdrowotne oraz opłat lokalnych, co może wymagać korekt budżetów delegacji do Wiednia, Graz czy Linzu w trakcie roku. Firmy doradcze, takie jak VisaHQ, oferują już narzędzia do wstępnej weryfikacji, które sygnalizują niedobory przed umówieniem wizyty, co pozwala uniknąć kosztownych odmów w ostatniej chwili.
Źródło: VisaHQ
