Bruksela rozpoczęła najbardziej rygorystyczną od dekady reformę polityki migracyjnej UE. 10 lutego 2026 roku Parlament Europejski przyjął dwa powiązane rozporządzenia, które zmienią sposób, w jaki wszystkie 27 państw członkowskich – w tym Czechy – rejestrują, weryfikują i ostatecznie odsyłają osoby ubiegające się o azyl. Pierwszy akt prawny tworzy unijną listę „bezpiecznych krajów” (na początek Kosowo, Bangladesz, Kolumbia, Egipt, Indie, Maroko i Tunezja), których obywatele będą podlegać przyspieszonym procedurom granicznym i szybszym deportacjom. Drugi dokument ustanawia prawne podstawy do rozpatrywania wniosków azylowych w państwach partnerskich spoza UE, co Włochy już testują, prowadząc ośrodki poza granicami kraju w Albanii.
Choć nowe przepisy zaczną obowiązywać dopiero w połowie 2026 roku, Praga ma zaledwie cztery miesiące na opracowanie planu ich wdrożenia, równocześnie z uruchomieniem 10 kwietnia Biometrycznego Systemu Wjazdu/Wyjazdu (EES). Minister spraw wewnętrznych wyznaczony na to stanowisko, Lubomír Metnar, którego koalicja ANO-SPD odrzuciła wcześniejszy Pakt Migracyjny UE, powiedział w czeskiej telewizji, że „każde działanie przyspieszające powroty i zapobiegające nadużyciom jest mile widziane, ale nie oddamy kontroli nad czeskimi granicami Brukseli”. Eksperci prawni zwracają jednak uwagę, że jeśli rząd zdecyduje się na odstąpienie od nowych przepisów, może nadal być zobowiązany do przyjmowania powrotów z innych państw członkowskich na mocy systemu dublińskiego – co może stworzyć paradoks zgodności i w efekcie zwiększyć, a nie zmniejszyć, liczbę spraw w Czechach.
![Parlament UE zatwierdza zaostrzone przepisy migracyjne, zmuszając Pragę do przemyślenia polityki granicznej]()
Dla globalnie działających pracodawców natychmiastowy efekt to niepewność. Czeskie zespoły HR, które sponsorują pozwolenia na pracę dla obywateli nowo wpisanych „bezpiecznych” krajów, obawiają się, że powroty z podróży służbowych mogą się wydłużyć, jeśli na lotniskach obywatele tych państw będą kierowani na dłuższe kontrole wtórne. Międzynarodowe korporacje muszą także przeanalizować strategie delegowania pracowników: czescy pracownicy wysyłani do klientów we Włoszech, Grecji czy Hiszpanii mogą teraz pracować obok kontrahentów przebywających w ośrodkach przetwarzania w krajach trzecich, co rodzi pytania o obowiązki opieki i reputację.
Lotniska i linie lotnicze również przygotowują się na zmiany. Lotnisko im. Václava Havla w Pradze spodziewa się nawet do 30% wzrostu „ad hoc” prób ubiegania się o azyl tego lata – zjawiska obserwowanego zawsze, gdy gdzie indziej w UE zaostrzane są przepisy – i zatrudnia dodatkowo 120 funkcjonariuszy granicznych. Przewoźnicy obsługujący trasy wysokiego ryzyka muszą liczyć się z wyższymi karami, jeśli pasażerom odmówiony zostanie wjazd w ramach przyspieszonych procedur, co skłoniło przynajmniej jedną linię z Zatoki Perskiej do sygnalizacji możliwego ograniczenia nocnych przylotów do Pragi, aż sytuacja się ustabilizuje.
Menadżerowie ds. mobilności korporacyjnej powinni podjąć teraz trzy praktyczne kroki: (1) przeanalizować skład narodowościowy pracowników w kontekście nowej listy bezpiecznych krajów, (2) uwzględnić dodatkowy czas na zatwierdzanie podróży po 10 kwietnia, oraz (3) poinformować delegowanych pracowników o możliwości skierowania ich do krajowych ośrodków recepcyjnych, jeśli złożą wniosek o azyl w trakcie podróży. Choć debata polityczna w Pradze będzie trwała, dla firm operacyjna rzeczywistość jest taka, że zegar na dostosowanie się do nowych przepisów już zaczął tykać.
Choć nowe przepisy zaczną obowiązywać dopiero w połowie 2026 roku, Praga ma zaledwie cztery miesiące na opracowanie planu ich wdrożenia, równocześnie z uruchomieniem 10 kwietnia Biometrycznego Systemu Wjazdu/Wyjazdu (EES). Minister spraw wewnętrznych wyznaczony na to stanowisko, Lubomír Metnar, którego koalicja ANO-SPD odrzuciła wcześniejszy Pakt Migracyjny UE, powiedział w czeskiej telewizji, że „każde działanie przyspieszające powroty i zapobiegające nadużyciom jest mile widziane, ale nie oddamy kontroli nad czeskimi granicami Brukseli”. Eksperci prawni zwracają jednak uwagę, że jeśli rząd zdecyduje się na odstąpienie od nowych przepisów, może nadal być zobowiązany do przyjmowania powrotów z innych państw członkowskich na mocy systemu dublińskiego – co może stworzyć paradoks zgodności i w efekcie zwiększyć, a nie zmniejszyć, liczbę spraw w Czechach.
Dla globalnie działających pracodawców natychmiastowy efekt to niepewność. Czeskie zespoły HR, które sponsorują pozwolenia na pracę dla obywateli nowo wpisanych „bezpiecznych” krajów, obawiają się, że powroty z podróży służbowych mogą się wydłużyć, jeśli na lotniskach obywatele tych państw będą kierowani na dłuższe kontrole wtórne. Międzynarodowe korporacje muszą także przeanalizować strategie delegowania pracowników: czescy pracownicy wysyłani do klientów we Włoszech, Grecji czy Hiszpanii mogą teraz pracować obok kontrahentów przebywających w ośrodkach przetwarzania w krajach trzecich, co rodzi pytania o obowiązki opieki i reputację.
Lotniska i linie lotnicze również przygotowują się na zmiany. Lotnisko im. Václava Havla w Pradze spodziewa się nawet do 30% wzrostu „ad hoc” prób ubiegania się o azyl tego lata – zjawiska obserwowanego zawsze, gdy gdzie indziej w UE zaostrzane są przepisy – i zatrudnia dodatkowo 120 funkcjonariuszy granicznych. Przewoźnicy obsługujący trasy wysokiego ryzyka muszą liczyć się z wyższymi karami, jeśli pasażerom odmówiony zostanie wjazd w ramach przyspieszonych procedur, co skłoniło przynajmniej jedną linię z Zatoki Perskiej do sygnalizacji możliwego ograniczenia nocnych przylotów do Pragi, aż sytuacja się ustabilizuje.
Menadżerowie ds. mobilności korporacyjnej powinni podjąć teraz trzy praktyczne kroki: (1) przeanalizować skład narodowościowy pracowników w kontekście nowej listy bezpiecznych krajów, (2) uwzględnić dodatkowy czas na zatwierdzanie podróży po 10 kwietnia, oraz (3) poinformować delegowanych pracowników o możliwości skierowania ich do krajowych ośrodków recepcyjnych, jeśli złożą wniosek o azyl w trakcie podróży. Choć debata polityczna w Pradze będzie trwała, dla firm operacyjna rzeczywistość jest taka, że zegar na dostosowanie się do nowych przepisów już zaczął tykać.
Źródło: Vanguard News
