Parlament UE zatwierdza zasadę deportacji do „bezpiecznego kraju” — Niemcy muszą dostosować system azylowy do czerwca

STRASBURG/BERLIN – 10 lutego 2026 roku Parlament Europejski przyjął dwie kluczowe regulacje, które umożliwią państwom członkowskim szybkie odrzucanie wniosków o azyl oraz odesłanie wnioskodawców do tzw. „bezpiecznych krajów pochodzenia” lub „bezpiecznych krajów trzecich”. Przepisy zostały zatwierdzone zdecydowaną większością głosów (408-184 oraz 396-226), po tym jak ugrupowania centroprawicowe dołączyły do partii skrajnie prawicowych popierających ustawodawstwo.

Dla Niemiec, które w 2025 roku rozpatrzyły niemal 350 tys. wniosków azylowych, nowe ramy prawne oznaczają największą reformę procedur pierwszej instancji od kryzysu migracyjnego w 2015 roku. Od 1 czerwca 2026 roku Federalny Urząd ds. Migracji i Uchodźców (BAMF) będzie mógł uznać wniosek za „oczywiście bezzasadny” w ciągu dziesięciu dni roboczych, jeśli wnioskodawca jest obywatelem lub przebywał tranzytem w jednym z 13 krajów z listy bezpiecznych państw UE – w tym Indii, Maroka, Tunezji oraz państw kandydujących do UE, takich jak Kosowo. Wnioskodawcy nadal będą mogli odwołać się od decyzji, jednak odwołanie nie wstrzyma deportacji, chyba że sąd podejmie interwencję w ciągu 48 godzin.



Berlin spodziewa się, że przyspieszona procedura pozwoli zmniejszyć zaległości – obecnie 112 tys. nierozpatrzonych spraw – o co najmniej jedną trzecią w tym roku. Minister spraw wewnętrznych Alexander Dobrindt (CSU) przyjął głosowanie z zadowoleniem, podkreślając, że „przywraca wiarygodność systemowi azylowemu” i uwalnia zasoby dla osób faktycznie prześladowanych. Opozycyjna partia Zielonych oraz czołowe organizacje pozarządowe potępiły nowe przepisy jako „de facto zbiorowe wydalenie”, które ignoruje indywidualne ryzyko i przerzuca obowiązki ochrony na kraje o słabszych gwarancjach prawnych.

Menadżerowie ds. mobilności korporacyjnej powinni przygotować się na znacznie krótsze terminy między negatywną decyzją a deportacją, zwłaszcza w przypadku członków rodzin osób delegowanych, których wnioski są powiązane z głównym wnioskodawcą. Pracodawcy planujący transfery pracowników z krajów „bezpiecznego pochodzenia” mogą być zmuszeni do zmiany strategii na kanały oparte na kwalifikacjach, takie jak karta Blue Card UE czy niemiecka Chancenkarte, zamiast pobytów powiązanych z azylem.

W praktyce zespoły ds. zgodności będą musiały monitorować nakazy deportacji dotyczące pracowników lub kontrahentów posiadających status tolerowany (Duldung). Ministerstwo Spraw Wewnętrznych zobowiązało się do publikowania cotygodniowych statystyk deportacji po uruchomieniu systemu, co pozwoli firmom przewidywać luki kadrowe w sektorach takich jak logistyka, budownictwo i opieka – branżach zatrudniających obecnie wielu pracowników z nierozstrzygniętymi sprawami azylowymi.