Hiszpańska „Nadzwyczajna Legalizacja” coraz bliżej, społeczeństwo obywatelskie analizuje jej wpływ na ludzi

Rankiem 28 lutego 2026 roku ogólnokrajowe radio „El Ágora” poświęciło cały 30-minutowy program nadchodzącej Nadzwyczajnej Legalizacji w Hiszpanii – jednorazowej procedurze zatwierdzonej przez rząd w styczniu, która ma przyznać pozwolenia na pobyt i pracę około 500 000 nieudokumentowanym cudzoziemcom już mieszkającym w kraju. Prawnicy pracy, pracownicy organizacji pozarządowych oraz migranci liczący na skorzystanie z programu podkreślali, że roczne pozwolenia – z możliwością przedłużenia, jeśli nowi rezydenci udowodnią co najmniej sześć miesięcy składek na ubezpieczenie społeczne – mogą „zmienić życie”, otwierając dostęp do legalnej pracy, opieki zdrowotnej i kont bankowych. Eksperci przypomnieli pracodawcom, że w przeciwieństwie do wcześniejszych amnestii, wnioski będą składane wyłącznie online za pośrednictwem platformy Mercurio, a później odbędą się wizyty biometryczne w komisariatach policji i Delegacjach Rządu. Ponieważ sprawy muszą zostać rozpatrzone w ciągu 90 dni, związki zawodowe reprezentujące Urzędy ds. Cudzoziemców domagają się pilnego zatrudnienia dodatkowego personelu; w przeciwnym razie ostrzegają, że te same zaległości, które już utrudniają działanie popularnej w Hiszpanii Wizy dla Cyfrowych Nomadów, mogą sparaliżować nową procedurę. Kilka władz regionalnych – w tym Katalonia i Kraj Basków – zaoferowało delegowanie pracowników, by przyspieszyć rozpatrywanie wniosków. Poza kwestiami biurokratycznymi komentatorzy podkreślali korzyści gospodarcze. Deloitte szacuje, że wyprowadzenie pół miliona pracowników z szarej strefy może przynieść dodatkowe 1,5 miliarda euro wpływów z podatku dochodowego i składek na ubezpieczenia społeczne już w pierwszym roku oraz pomóc złagodzić chroniczne braki kadrowe w rolnictwie, hotelarstwie i opiece nad osobami starszymi. Hiszpańskie stowarzyszenia technologiczne widzą też szansę na zatrudnienie młodszych programistów, którzy już przebywają w kraju, ale nie mogą podpisać formalnych umów. Politycznie jednak audycja pokazała, jak bardzo inicjatywa dzieli opinię publiczną. Partie opozycyjne PP i Vox oskarżają premiera Pedro Sáncheza o „manipulacje wyborcze”, mimo że nowi rezydenci muszą czekać pięć lat, by uzyskać status stałego mieszkańca i prawo do głosowania w wyborach lokalnych. Organizacje broniące praw migrantów odpowiadają, że chodzi jedynie o legalizację faktycznych mieszkańców, którzy już przyczyniają się do lokalnej gospodarki. Okno aplikacyjne ma zostać otwarte 1 kwietnia, a firmy korzystające z pracowników sezonowych spieszą się, by zidentyfikować uprawnionych i przygotować umowy, tak by pozwolenia mogły być odnawiane po początkowym roku. Dla menedżerów ds. mobilności międzynarodowej wniosek jest jasny: pracownicy już przebywający w Hiszpanii bez statusu mogą wkrótce uzyskać legalną ścieżkę, ale zespoły HR muszą być gotowe do szybkiego przesyłania ofert pracy po uruchomieniu portalu oraz uwzględnić dodatkowy czas na wizyty biometryczne, które mogą przeciągać się aż do szczytu letnich urlopów.