Rząd Albanese cicho wprowadził podwojenie opłaty za złożenie wniosku o wizę dla tymczasowych absolwentów (podklasa 485), podnosząc podstawową opłatę z 2300 do 4600 AUD. Zmiana, która weszła w życie 11 marca 2026 roku, wiąże się z nowym modelem „cennika warstwowego”, który zamraża opłaty dla obywateli krajów wysp Pacyfiku oraz Timoru Wschodniego, zgodnie z szerszą polityką zagraniczną Canberry pod hasłem „rodzina Pacyfiku”. Zgodnie z nowymi zasadami, absolwenci z Fidżi, Papui-Nowej Gwinei, Samoa, Tonga, Vanuatu i Timoru Wschodniego nadal płacą starą stawkę, podczas gdy wnioskodawcy z pozostałych krajów, w tym z Indii, Chin i Nepalu – trzech największych grup studenckich w Australii – muszą liczyć się z podwojonymi kosztami. Rzecznik Ministerstwa Spraw Wewnętrznych powiedział ABC News, że ta decyzja „wspiera zobowiązanie rządu do pogłębienia zaangażowania w region Pacyfiku”, nawiązując do wcześniejszych zniżek już stosowanych przy wizach studenckich i opiekunów studentów. Universities Australia oraz główni agenci edukacyjni ostrzegają, że dwutygodniowy okres wdrożenia spowodował, że tysiące absolwentów musiało w pośpiechu szukać dodatkowych środków przed wygaśnięciem swoich wiz studenckich 15 marca. Prawnicy imigracyjni odbierają pilne telefony od absolwentów, którzy teraz potrzebują finansowania pomostowego lub alternatywnych ścieżek, podczas gdy organizacja IEAA ostrzega, że nagły wzrost opłat może osłabić konkurencyjność Australii wobec Kanady i Wielkiej Brytanii, które niedawno zaostrzyły, ale nie podwoiły opłat za pracę po studiach. Źródła branżowe zauważają, że nowa opłata pojawia się w momencie, gdy edukacja międzynarodowa przekracza 52 miliardy AUD przychodów z eksportu, stając się największym australijskim eksportem usług. Krytycy twierdzą, że różnicowanie opłat w zależności od paszportu może naruszać ducha, jeśli nie literę, niedyskryminacyjnych zasad migracyjnych Australii i stwarzać precedens „dyplomacji na zasadzie płatności” w innych kategoriach wizowych. Zwolennicy argumentują, że zniżka dla sąsiadów z Pacyfiku wzmacnia programy mobilności klimatycznej, takie jak wiza Pacific Engagement, i wspiera rozwój umiejętności w regionie. Dla menedżerów ds. mobilności korporacyjnej bezpośrednim skutkiem są kwestie budżetowe: absolwenci planujący przejście na wizy sponsorowane przez pracodawcę lub stałe wizy dla wykwalifikowanych pracowników muszą liczyć się z wyższymi kosztami początkowymi i mogą prosić o zaliczki na wynagrodzenie lub rozłożenie dat rozpoczęcia pracy. Pracodawcy rekrutujący z krajów Pacyfiku zyskują jednak przewagę kosztową, co może skłonić ich do zmiany strategii pozyskiwania talentów na korzyść kandydatów z wysp. Zespoły HR powinny przejrzeć oferty pracy, dodatki relokacyjne oraz polityki dotyczące sponsorowania wiz, aby zapewnić równość i zgodność z nowym harmonogramem opłat.
Źródło: ABC News
