Uszkodzenie przez drona zamyka terminal naftowy w Fujairah, zmienia trasy statków zaopatrzeniowych i wymiany załóg

Wcześnie rano 14 marca irański dron zaatakował zbiorniki magazynowe w Strefie Przemysłu Naftowego Fujairah, kluczowym centrum bunkrowania ZEA tuż przy Cieśninie Ormuz. Zdjęcia satelitarne przeanalizowane przez Reutersa pokazują, że co najmniej dwa zbiorniki nadal płoną, wysyłając czarne kłęby dymu nad Zatokę Omańską, co zmusiło władze do wstrzymania transferów paliwa między statkami oraz kursów dla załóg. Atak nastąpił po tygodniu bliskich incydentów, podczas których opadające szczątki wielokrotnie zakłócały operacje bunkrowania.

Według zaktualizowanego rejestru incydentów na Wikipedii, potwierdzonego przez okrężne komunikaty agentów portowych, wolumeny tankowania spadły od 9 marca o ponad 60%, gdy właściciele tankowców kierują się teraz przez Salalah (Oman) i Duqm. Ubezpieczyciele morskich ładunków wprowadzili dopłaty za ryzyko wojenne sięgające do 3,50 USD za tonę nośną przy zawinięciach do portów ZEA na wschód od Dubaju. Specjaliści ds. mobilności załóg intensywnie reorganizują rotacje podpisów. Usługi transportu na kotwicowiska offshore zostały zawieszone, co oznacza, że marynarze muszą pozostawać na pokładzie dłużej niż przewidują kontrakty lub być ewakuowani helikopterem do Dubaju – usługa ta jest obecnie ograniczona do jednego lotu na godzinę z powodu zamkniętej przestrzeni powietrznej.



Kilka dużych firm energetycznych uruchomiło klauzule „siły wyższej”, pozwalające na zdalny nadzór operacji ładunkowych z lądowych centrów kontrolnych. Dla firm przenoszących zagranicznych kierowników projektów na rozbudowę rafinerii w Fujairah skutki są natychmiastowe: właściciele nieruchomości zgłaszają falę wypowiedzeń umów najmu, a konsultanci ds. bezpieczeństwa zalecają codzienne zatwierdzanie ruchów oraz wzmocnione zabezpieczenia dla kluczowego personelu. Linie lotnicze nie wznowiły jeszcze krótkotrwałego połączenia DXB–FJR, uruchomionego w zeszłym roku, zmuszając menedżerów do korzystania z czterogodzinnego transferu drogowego, który wymaga obecnie zgody na konwój wojskowy.

Jeśli zamknięcie portu się przedłuży, analitycy ostrzegają, że może to dodatkowo ograniczyć i tak już napięte globalne dostawy niskosiarkowego oleju opałowego oraz podnieść koszty rejsów dla linii kontenerowych omijających Przylądek Dobrej Nadziei. Zespoły ds. mobilności powinny przygotować plany awaryjne dotyczące dodatków za trudne warunki oraz zweryfikować protokoły ewakuacji dla rodzin pracowników mieszkających w północnych emiratów.