Indie dodają 14 portów morskich do listy wejść na e-wizę, otwierając nowe morskie bramy

Indyjskie Ministerstwo Spraw Wewnętrznych cicho wydało powiadomienie w Dzienniku Urzędowym, dodając 14 nowych portów morskich – rozmieszczonych w Gudżaracie, Tamil Nadu, Andhra Pradesh i Odisha – do listy punktów kontroli imigracyjnej akceptujących popularną w kraju e-wizę. Do tej pory system elektronicznej wizy obejmował 32 lotniska i 33 porty morskie, co zmuszało operatorów rejsów wycieczkowych, firmy inżynieryjne offshore oraz specjalistów od transportu projektowego do kierowania statków przez ograniczoną liczbę nadbrzeżnych hubów.

To rozszerzenie ma duże znaczenie, ponieważ handel morski gwałtownie odbił się po zakłóceniach na Morzu Czerwonym na początku 2026 roku, a linie żeglugowe poszukują elastycznych indyjskich portów, gdzie można szybko przeprowadzić zmiany załogi, dostarczyć pilne części zamienne czy przybyć z inżynierami projektowymi na krótkie terminy. Rozszerzając możliwość wjazdu na e-wizę na mniejsze porty, takie jak Dahej, Kattupalli i Paradip, Nowe Delhi sygnalizuje, że chce, aby stany nadmorskie zyskały większy udział w tym odbiciu, jednocześnie utrzymując biometryczną kontrolę na granicy.



Dla zespołów zajmujących się mobilnością międzynarodową zmiana ta eliminuje stały problem z przestrzeganiem przepisów: wcześniej technicy przylatujący do Indii mogli korzystać z e-wizy, ale ci przypływający na barkach budowlanych lub statkach LNG musieli zdobywać tradycyjną wizę naklejaną w paszporcie – często na ostatnią chwilę i w innym konsulacie. Międzynarodowe korporacje mogą teraz ujednolicić politykę podróży wokół platformy e-wizy, pod warunkiem, że załoga lub pasażerowie wysiadają wyłącznie w nowo wyznaczonych portach i pamiętają, że główne centra ładunkowe, takie jak Nhava Sheva i Chennai, nadal pozostają wyłączone.

Menadżerowie ds. podróży powinni natychmiast zaktualizować plany portowe, trasy rejsów i procedury zatwierdzania podróży. Strona e-wizy jeszcze nie zaktualizowała listy rozwijanej, więc personel na pierwszej linii powinien weryfikować informacje z Dziennika Urzędowego, aż systemy IT nadrobią zaległości. Firmy wysyłające personel projektowy powinny także uwzględnić w budżecie obowiązkowe ubezpieczenie oraz dowody posiadania biletu powrotnego, które rutynowo są sprawdzane w morskich punktach kontroli imigracyjnej.

W średnim terminie analitycy logistyki przewidują, że ta polityka będzie współgrać z rządową inicjatywą tworzenia nadbrzeżnych stref ekonomicznych, ułatwiając zagranicznym specjalistom – w tym inspektorom morskim, inżynierom turbin wiatrowych offshore oraz ekspertom ds. napraw statków – podejmowanie krótkoterminowych zleceń bez konieczności żmudnej biurokracji.