Ogólnokrajowy strajk paraliżuje belgijskie sieci transportowe, zakłócając podróże służbowe

Ostatni ogólnokrajowy strajk w Belgii, zorganizowany przez trzy główne konfederacje związkowe, sparaliżował we wtorek 12 maja duże części systemu transportowego, a jego skutki odczuwało się jeszcze 14 maja 2026 roku, kiedy to World Socialist Web Site opublikował szczegółowy raport poakcyjny. Liderzy związków podali, że od 40 000 do 70 000 osób przemaszerowało przez centrum Brukseli, protestując przeciwko polityce oszczędnościowej forsowanej przez centroprawicową koalicję rządową Arizony. Najbardziej ucierpiał transport lotniczy: lotnisko w Brukseli odwołało wszystkie loty wylotowe oraz niemal połowę przylotów, a lotnisko w Charleroi całkowicie zawiesiło ruch pasażerski. Firmy obsługujące lotniska, Aviapartner i Alyzia, zgłosiły obsadę personelu poniżej 20%, co zmusiło linie lotnicze, takie jak Brussels Airlines i Ryanair, do przestawiania samolotów lub przekierowywania pasażerów przez zagraniczne huby. Belgijski przewoźnik kolejowy SNCB ograniczył rozkład jazdy do „minimalnej obsługi”, a stołeczna firma transportu publicznego STIB uruchomiła jedynie podstawowe kursy metra i tramwajów, pozostawiając pasażerów w tarapatach i powodując wzrost cen taksówek nawet o 70%. Choć 24-godzinny strajk oficjalnie zakończył się w nocy, to 14 maja nadal występowały zakłócenia w przepływie ładunków i rotacji załóg. Przewoźnicy w strefie Brucargo na lotnisku w Brukseli zgłaszali opóźnienia rzędu 24–36 godzin w dostawach kluczowych belgijskich leków, które są ważnym towarem eksportowym, z powodu zaległości w magazynach. Kilka międzynarodowych korporacji wprowadziło pracę zdalną i powołało się na klauzule „siły wyższej” w umowach z dostawcami. Dla zespołów zajmujących się mobilnością i HR ten incydent podkreśla konieczność posiadania aktualnych planów awaryjnych obejmujących nagłe odwołania lotów, alternatywne trasy przez sąsiednie lotniska (Amsterdam Schiphol i Paryż CDG były mniej dotknięte) oraz zapewnienie awaryjnego zakwaterowania dla delegowanych pracowników. Firmy powinny także ponownie przeanalizować belgijskie przepisy dotyczące „minimalnej obsługi”, które zobowiązują operatorów transportu do zgłaszania prognoz zatrudnienia na 72 godziny przed strajkiem – co daje pracodawcom możliwość wcześniejszego przekierowania podróżnych. Związki zawodowe grożą kolejnymi protestami, jeśli nie zostaną wycofane reformy dotyczące indeksacji płac i emerytur, co sugeruje, że sporadyczne paraliże transportu mogą pozostać stałym elementem belgijskiego krajobrazu podróży służbowych przez cały 2026 rok.