Cypr oficjalnie zakończył swój dwuletni udział w Dobrowolnym Mechanizmie Solidarności UE (VSM), ogłaszając 13 czerwca, że 3 039 osób ubiegających się o ochronę międzynarodową zostało przeniesionych z wyspy do innych krajów Unii Europejskiej. Program – finansowany z Funduszu Azylu, Migracji i Integracji UE – powstał w 2022 roku, aby wesprzeć państwa śródziemnomorskie na pierwszej linii frontu w radzeniu sobie z nadmierną presją migracyjną. Według Wiceministerstwa ds. Migracji i Ochrony Międzynarodowej, Cypr odnotował najwyższą liczbę relokacji spośród pięciu uczestniczących krajów (Cypr, Grecja, Włochy, Malta i Hiszpania). Kraje przyjmujące osoby przeniesione to m.in. Niemcy, Francja, Holandia, Portugalia, Finlandia, a ostatnio także Litwa. Proces relokacji wymagał ścisłej współpracy między Republiką Cypru, Komisją Europejską, Europejską Agencją ds. Azylu (EUAA), Międzynarodową Organizacją ds. Migracji (IOM) oraz krajami docelowymi. Obejmował on wrażliwe przypadki, takie jak rodziny z dziećmi, nieletni bez opieki oraz osoby z potrzebami medycznymi. Wszystkie osoby przeniesione przeszły kontrolę bezpieczeństwa i otrzymały wsparcie w podróży, a Cypr został zwrócony za poniesione koszty. Choć VSM dobiegł końca, urzędnicy podkreślają, że podział obciążeń będzie kontynuowany w ramach Paktu UE ds. Migracji i Azylu, który wszedł w życie 12 czerwca 2026 roku. Nowy Pakt wprowadza obowiązkową solidarność – państwa członkowskie muszą albo przyjmować relokacje, albo wpłacać co najmniej 20 000 euro za każdą osobę, która nie zostanie przeniesiona. Cypr, który notuje najwyższą w UE liczbę wniosków azylowych na mieszkańca, ma pozostać głównym beneficjentem tego mechanizmu. Dla pracodawców i zespołów ds. mobilności międzynarodowej ogłoszenie to ma znaczenie na dwóch płaszczyznach. Po pierwsze, szybsza relokacja zmniejsza presję na system przyjęć na Cyprze, co pomaga władzom w likwidacji zaległości w przetwarzaniu pozwoleń na pracę i pobyt, które są również istotne dla sektora korporacyjnego. Po drugie, prawnie wiążące kwoty w ramach Paktu mogą zmienić strategie delegowania pracowników w UE: firmy przenoszące talenty spoza UE po Europie będą musiały monitorować, które państwa członkowskie gromadzą „kredyty solidarnościowe”, a które opierają się na wpłatach finansowych, ponieważ krajowe przepisy wizowe mogą się zaostrzać lub łagodzić w zależności od sytuacji. W praktyce organizacje wysyłające pracowników na Cypr powinny spodziewać się, że Służba Azylowa skieruje część zasobów na wdrażanie nowego Paktu – co może przyspieszyć obsługę spraw związanych z imigracją biznesową. Menedżerowie HR powinni również uwzględnić rosnącą zdolność kraju do przyjmowania osób zależnych, zważywszy na to, że finansowanie UE będzie nadal wspierać modernizację ośrodków recepcyjnych i programy integracyjne.
Źródło: KNEWS
