Wielka Brytania wprowadza programy wsparcia uchodźców prowadzone przez społeczności lokalne, uczelnie i pracodawców w obliczu zaostrzenia prawa deportacyjnego

Ministerstwo Spraw Wewnętrznych wykorzystało ostatni weekend obrad parlamentu przed letnią przerwą, aby przedstawić największą od dekady reformę systemu relokacji uchodźców w Wielkiej Brytanii, od czasu programu dla osób wrażliwych z Syrii. W przemówieniu wygłoszonym w Londynie 27 czerwca 2026 roku, sekretarz stanu ds. wewnętrznych Shabana Mahmood potwierdziła, że jeszcze w tym roku zostaną uruchomione trzy limitowane „bezpieczne i legalne” ścieżki, które pozwolą grupom społecznym, uniwersytetom oraz po raz pierwszy akredytowanym pracodawcom na sponsorowanie uznanych uchodźców przybywających do Wielkiej Brytanii.

Według urzędników, model ten jest inspirowany długoletnim kanadyjskim programem sponsoringu społecznościowego oraz brytyjskimi programami dla uchodźców z Ukrainy i Hongkongu, jednak z bardziej rygorystycznymi kryteriami kwalifikacyjnymi i rocznymi limitami ustalanymi przez parlament. Uniwersytety będą mogły oferować zwolnienia z opłat i zakwaterowanie dla przesiedlonych studentów, natomiast pracodawcy będą zobowiązani do wypłacania wynagrodzenia na poziomie krajowej mediany oraz realizacji wieloletnich planów integracyjnych.

Rząd uważa, że nowe ścieżki pozwolą znacznie zwiększyć liczbę przyjmowanych osób, przekraczając 20 000 miejsc dostępnych w ramach obecnego UK Resettlement Scheme, co złagodzi presję na nielegalne przeprawy małymi łodziami oraz na zakwaterowanie w hotelach. Jednocześnie Mahmood potwierdziła, że po wakacjach zostanie wprowadzony projekt ustawy o imigracji i azylu, który ograniczy stosowanie obrony praw człowieka w sprawach o deportację. Nowe przepisy zawężą definicję „życia rodzinnego” w rozumieniu artykułu 8 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka wyłącznie do najbliższych krewnych oraz wprowadzą domniemanie, że późne zgłoszenia dotyczące współczesnego niewolnictwa są „bezzasadne”, chyba że zostaną przedstawione wyraźne dowody.

Doradcy ds. imigracji biznesowej zauważają, że sytuacja wymaga wyważenia: duże firmy, które zdecydują się na sponsoring uchodźców, zyskają dostęp do dodatkowej puli pracowników na poziomie wynagrodzeń dla wykwalifikowanych pracowników, ale jednocześnie wzrosną obowiązki związane z przestrzeganiem przepisów oraz ryzyko reputacyjne. Organizacje pozarządowe przyjęły nowe ścieżki z zadowoleniem, ale ostrzegają, że limitowanie liczby miejsc przy jednoczesnym zaostrzaniu prawa azylowego może pozostawić wielu uchodźców „bez bezpiecznego miejsca do ucieczki”.

Firmy zajmujące się globalną relokacją i przesiedleniami powinny uważnie śledzić zasady dotyczące limitów, które mają zostać określone w aktach wykonawczych tej jesieni, oraz przeglądać budżety na społecznie odpowiedzialne działania (CSR), ponieważ rośnie zapotrzebowanie na sponsoring społecznościowy. W praktyce zespoły HR powinny przygotować się do integracji uchodźców w ramach istniejącego systemu weryfikacji prawa do pracy; dowody statusu cyfrowego będą wydawane przez system kont UKVI, dlatego procesy zatrudniania muszą uwzględniać pracowników nieposiadających Biometrycznych Kart Pobytu. Pracodawcy będą również musieli współpracować z lokalnymi władzami w zakresie planów mieszkaniowych i wsparcia językowego – to istotny nowy obszar zgodności dla menedżerów ds. mobilności pracowników.