22 stany pozywają, by zablokować zasadę „publicznego obciążenia” DHS, która ma wejść w życie 18 września

Prokurator generalna Nowego Jorku Letitia James, wraz z koalicją 21 innych stanów oraz Dystryktem Kolumbii, 14 września złożyła pozew przeciwko Departamentowi Bezpieczeństwa Wewnętrznego (DHS), aby powstrzymać wprowadzenie nowego, szeroko zakrojonego rozporządzenia dotyczącego „publicznego obciążenia”. Przepis ten pozwalałby urzędnikom imigracyjnym odmawiać zielonych kart na podstawie niemal dowolnego wcześniejszego korzystania z pomocy publicznej — w tym posiłków szkolnych czy ubezpieczenia Medicaid dla dzieci obywateli USA. Pozew argumentuje, że regulacja wykracza poza uprawnienia DHS i jest arbitralna oraz kapryśna, ponieważ agencja zignorowała dowody, że podobne zasady w 2020 roku spowodowały masowe wycofywanie się z kluczowych programów zdrowotnych i żywieniowych. Budżety stanowe mogą stracić ponad 5 miliardów dolarów rocznie na fundusze Medicaid, CHIP i SNAP, gdy rodziny imigrantów z obawy rezygnują z pomocy, wskazuje skarga. Dla pracodawców sponsorujących pracowników zawodowych na stały pobyt sprawa wprowadza ostatnią chwilę niepewności. Zespoły HR przygotowywały zmienione formularze I-485, które od 18 września miały obejmować szerszy zakres ujawniania korzystania z pomocy publicznej. Jeśli sąd wyda tymczasowy zakaz w tym tygodniu, te przygotowania mogą ulec nagłej zmianie. Radcy imigracyjni zalecają już teraz zbieranie oświadczeń o korzystaniu z pomocy, ale wstrzymanie się z ostatecznym kompletowaniem dokumentów do wyjaśnienia sytuacji prawnej. Poza kwestiami zgodności, stawka ekonomiczna jest wysoka. Badania New American Economy wskazują, że 45% absolwentów studiów magisterskich STEM na amerykańskich uczelniach korzysta z zielonych kart sponsorowanych przez pracodawców. Nowa regulacja może zniechęcić do pozostania międzynarodowych talentów, jeśli obawiają się oni odmowy z powodu rutynowego korzystania z pomocy podczas studiów. Firmy z dużą liczbą pracowników zagranicznych powinny uważnie śledzić przebieg sprawy sądowej i przygotować alternatywne strategie wizowe, takie jak przedłużanie statusu H-1B lub rozważenie delegacji do Kanady, na wypadek opóźnień w procesowaniu.