Branżowy portal DigitalNomads.World opublikował 25 września 2026 roku zaktualizowany, szczegółowy raport, potwierdzający, że Francja nadal nie oferuje osobnej wizy dla cyfrowych nomadów. Jednak niedawne wytyczne konsularne nieco rozszerzają możliwość korzystania z długoterminowej wizy typu Visitor (visa visiteur) dla zagranicznych pracowników zdalnych. Nowe wyjaśnienia pozwalają obywatelom spoza UE, zatrudnionym przez zagraniczne firmy, na pobyt we Francji do roku, pod warunkiem podpisania „engagement de non-emploi”, czyli zobowiązania do niepodejmowania pracy na francuskim rynku pracy. Wnioskodawcy muszą wykazać środki finansowe na poziomie rocznego minimalnego wynagrodzenia we Francji (20 511 euro na 2026 rok) oraz posiadać kompleksowe ubezpieczenie zdrowotne. Co istotne, pracownicy ambasad zostali poinstruowani, by akceptować wyciągi bankowe w walutach obcych, zamiast wymagać kont we francuskich bankach, co znacznie ułatwia dostęp do wizy freelancerom i założycielom start-upów. Eksperci podatkowi ostrzegają, że pobyt przekraczający 183 dni może skutkować uznaniem rezydencji podatkowej we Francji. Pracownicy zdalni powinni też uwzględnić w budżecie składki społeczne, jeśli francuski urząd skarbowy uzna ich powiązania gospodarcze za istotne. Mimo to firmy zajmujące się relokacją odnotowały 27-procentowy wzrost zapytań o wizę typu Visitor od momentu rozpowszechnienia wytycznych w konsulatach w Kanadzie, Indiach i USA. W przeciwieństwie do systemów cyfrowych nomadów w Hiszpanii czy Portugalii, francuski program nie oferuje bezpośredniej drogi do stałego pobytu, ale posiadacze wizy mogą później przejść do kategorii Passeport Talent „Entrepreneur/Innovateur”, jeśli założą francuską firmę i zainwestują co najmniej 30 000 euro. Firmy z zespołami rozproszonymi globalnie powinny zaktualizować swoje polityki mobilności, uwzględniając nowe kryteria, oraz przypomnieć pracownikom, że praca dla francuskich klientów na wizie Visitor jest zabroniona i może zagrozić przyszłym wnioskom wizowym.
Źródło: DigitalNomads.World
