Sąd Federalny zwraca odmowę zezwolenia na powrót do IRCC w celu ponownego rozpatrzenia

Decyzja opublikowana 7 października i szczegółowo omówiona 9 października (2026 FC 1228) daje nadzieję cudzoziemcom objętym wcześniejszymi nakazami deportacji. Sędzia Grant uchylił odmowę wydania Zezwolenia na Powrót do Kanady (ARC) przez IRCC, stwierdzając, że urzędnik nie uwzględnił obszernego materiału dowodowego potwierdzającego osiedlenie się wnioskodawcy za granicą – w tym listów od pracodawców, świadectw edukacyjnych oraz dokumentów biznesowych. Zgodnie z Ustawą o Imigracji i Ochronie Uchodźców, każda osoba deportowana z Kanady musi uzyskać ARC przed ponownym wjazdem. Urzędnicy oceniają przyczyny deportacji, ryzyko ponownego naruszenia przepisów oraz aktualne więzi za granicą. W tym przypadku urzędnik skupił się niemal wyłącznie na wcześniejszych przewinieniach wnioskodawcy i jednym wskaźniku dochodów, ignorując silniejsze dowody rehabilitacji. Sędzia Grant uznał decyzję za nieracjonalną i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Choć orzeczenie nie gwarantuje przyznania ARC, jasno wskazuje, że pomijanie istotnych dowodów narusza standardy prawa administracyjnego. Dla menedżerów ds. mobilności kluczowa jest procedura: przygotowując wnioski o ARC dla byłych pracowników delegowanych, należy szczegółowo dokumentować zatrudnienie, wykształcenie i więzi społeczne za granicą oraz wyraźnie je podkreślać. Jeśli odmowa pomija te dowody, istnieje duża szansa na skuteczne zaskarżenie decyzji w sądzie. Sprawa podkreśla także rygorystyczne terminy – 60 dni od powiadomienia na odwołania w przypadku odmów za granicą. Pracodawcy planujący ponowne zatrudnienie wcześniej deportowanych pracowników powinni jak najwcześniej skonsultować się z prawnikiem, by zabezpieczyć możliwość odwołania.