
เมื่อวันที่ 14 กันยายน 2026 บริษัทที่ปรึกษาด้านภาษี Zanovello & Partners ได้เผยแพร่หนังสือเวียนถึงลูกค้า สรุปความชัดเจนที่รอคอยมานานจากกรมสรรพากรอิตาลีเกี่ยวกับ “Regime degli Impatriati” หรือมาตรการจูงใจที่ลดภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาครึ่งหนึ่งสำหรับผู้ที่กลับมาทำงานในประเทศ กรมสรรพากรได้กำหนดความหมายของ “การพำนักต่างประเทศก่อนหน้า” ตามที่ระบุในพระราชกฤษฎีกา 209/2023 โดยยืนยันว่าผู้สมัครต้องมีสถานะผู้เสียภาษีในต่างประเทศอย่างน้อย 2 ปีติดต่อกันในช่วง 10 ปีก่อนย้ายกลับ ไม่ใช่ 5 ปีตามที่เคยคาดการณ์ไว้ก่อนหน้านี้ หนังสือเวียนชี้แจงว่า หากช่วงเวลาที่พำนักในต่างประเทศไม่ต่อเนื่องกัน สามารถรวมกันได้ตราบใดที่ผู้เสียภาษีสามารถแสดงหลักฐานการพำนักจริง เช่น ใบรับรองที่อยู่ภาษี สัญญาเช่าหรือบันทึกการจ้างงาน สำหรับพนักงานที่ยังคงมีที่อยู่ในทะเบียนประชากรอิตาลี (AIRE) สาระสำคัญของชีวิตที่อยู่ต่างประเทศจะมีน้ำหนักมากกว่ารูปแบบหลักฐาน โดยหลักฐานที่ชัดเจนเกี่ยวกับศูนย์กลางชีวิตในต่างประเทศจะเพียงพอ ซึ่งเป็นเรื่องสำคัญสำหรับนายจ้าง กลุ่มบริษัทข้ามชาติจำนวนมากเคยระงับข้อเสนอให้กับบุคลากรอิตาเลียนในต่างประเทศ เนื่องจากกังวลเรื่องการเรียกเงินคืนหากการทดสอบการพำนักถูกตีความอย่างเข้มงวด ด้วยการยืนยันกฎ 2 ปี ฝ่ายทรัพยากรบุคคลจึงสามารถวางแผนแพ็กเกจหลังหักภาษีสำหรับการมอบหมายงานที่เริ่มตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม 2027 ได้อย่างมั่นใจ เมื่อมาตรการใหม่จะมาแทนที่มาตรา 16 ของพระราชกฤษฎีกา 147/2015 นอกจากนี้ เอกสารยังชี้แจงว่าประโยชน์จากมาตรการ impatriate ไม่สามารถใช้ร่วมกับภาษีอัตราเหมาจ่าย 100,000 ยูโรสำหรับผู้ที่ย้ายเข้ามาใหม่ได้ เพื่อให้สอดคล้องกับกฎป้องกันการใช้สิทธิในทางที่ผิด ฝ่ายเงินเดือนจึงต้องเก็บคำประกาศเป็นลายลักษณ์อักษรจากพนักงานที่เข้ามาใหม่เกี่ยวกับมาตรการที่ต้องการใช้ Zanovello ระบุว่า คาดว่าจะมีคำสั่งจากกรมสรรพากรภายในสิ้นปีนี้ เพื่อทำให้การสมัครผ่าน “Piattaforma Lavoratori Impatriati” เป็นระบบดิจิทัล ช่วยลดเวลาการดำเนินการเหลือ 30 วัน บริษัทที่วางแผนโอนย้ายพนักงานจำนวนมากจึงควรเตรียมเอกสารล่วงหน้า เนื่องจากคาดว่าจะมีการยื่นคำขอจำนวนมากในไตรมาสแรกของปี 2027
แหล่งที่มา: Studio Zanovello and Partners