In een langverwachte stap heeft Immigration, Refugees and Citizenship Canada (IRCC) op 5 november 2025 het Immigratieniveausplan voor 2026-2028 gepresenteerd. Het plan handhaaft het jaarlijkse aantal permanente verblijfsvergunningen op 380.000, maar zet de scherpste krimp in tijdelijke migratie sinds de jaren ’90 door. Het aantal goedgekeurde studievergunningen wordt bijna gehalveerd, van 305.900 naar 155.000 in 2026, terwijl de quota voor tijdelijke buitenlandse werknemers met 37% dalen tot 230.000. Volgens de autoriteiten is deze herziening een reactie op de recordgroei van de bevolking, het tekort aan woningen en de beperkte opvangcapaciteit.
Het plan legt extra nadruk op economische selectie: 64% van de permanente verblijfsplaatsen gaat naar economische immigranten, een stijging ten opzichte van 59% dit jaar, en het aandeel Franstalige toelatingen buiten Québec moet tegen 2028 10,5% bereiken. IRCC start ook een proeftraject dat permanente verblijfsvergunningen verleent aan 33.000 langdurige werkvergunninghouders in 2026-27, om werkgevers te helpen essentieel personeel te behouden.
![Ottawa presenteert immigratieplannen voor 2026-28: vaste doelstellingen blijven gelijk, tijdelijke toelatingen flink verminderd]()
Universiteiten en bedrijfsraden juichen de stabiliteit in het aantal permanente verblijfsvergunningen toe, maar waarschuwen dat het halveren van het aantal studentenvisa kan leiden tot miljardenverlies aan collegegeldinkomsten en de arbeidskrapte in de horeca en detailhandel kan verergeren. Immigratieadviseurs merken op dat de lagere limiet de toelatingen verder kan beperken, vooral bij openbare hogescholen, omdat instellingen niet meer acceptatiebrieven mogen uitgeven dan toegestaan.
Voor managers van wereldwijde mobiliteit is de boodschap duidelijk: Canada blijft openstaan voor gekwalificeerde permanente werknemers, maar wordt veel selectiever bij ‘kort verblijf’-categorieën. Bedrijven die afhankelijk zijn van internationale stages of roulerende medewerkers doen er goed aan vroeg te plannen en het International Mobility Program te verkennen, dat een doelstelling van 170.000 behoudt – 32% hoger dan vorig jaar.
Het plan legt extra nadruk op economische selectie: 64% van de permanente verblijfsplaatsen gaat naar economische immigranten, een stijging ten opzichte van 59% dit jaar, en het aandeel Franstalige toelatingen buiten Québec moet tegen 2028 10,5% bereiken. IRCC start ook een proeftraject dat permanente verblijfsvergunningen verleent aan 33.000 langdurige werkvergunninghouders in 2026-27, om werkgevers te helpen essentieel personeel te behouden.
Universiteiten en bedrijfsraden juichen de stabiliteit in het aantal permanente verblijfsvergunningen toe, maar waarschuwen dat het halveren van het aantal studentenvisa kan leiden tot miljardenverlies aan collegegeldinkomsten en de arbeidskrapte in de horeca en detailhandel kan verergeren. Immigratieadviseurs merken op dat de lagere limiet de toelatingen verder kan beperken, vooral bij openbare hogescholen, omdat instellingen niet meer acceptatiebrieven mogen uitgeven dan toegestaan.
Voor managers van wereldwijde mobiliteit is de boodschap duidelijk: Canada blijft openstaan voor gekwalificeerde permanente werknemers, maar wordt veel selectiever bij ‘kort verblijf’-categorieën. Bedrijven die afhankelijk zijn van internationale stages of roulerende medewerkers doen er goed aan vroeg te plannen en het International Mobility Program te verkennen, dat een doelstelling van 170.000 behoudt – 32% hoger dan vorig jaar.
