
Een nieuw rapport ‘Family (Net) Work 2025’, uitgebracht op 22 november door werkgeversvereniging Assindatcolf en besproken op het arbeidsportaal TuttoLavoro24, toont aan dat meer dan de helft (53,3%) van de 817.000 geregistreerde banen in de thuiszorg en als mantelzorger in Italië nu zwart worden uitgevoerd. Het aandeel niet-aangemelde schoonmakers en live-in verzorgers is in drie jaar met drie procentpunten gestegen, terwijl de vraag juist toeneemt door de snel vergrijzende bevolking van Italië (naar verwachting 5,3 miljoen 80-plussers in 2035).
De kosten zijn een belangrijke oorzaak. Een fulltime live-in badante kost gezinnen nu tot €1.800 per maand, terwijl belastingaftrek beperkt en ingewikkeld blijft. Stijgende inflatie en stagnerende huishoudinkomens duwen zowel werkgevers als migranten naar de onbelaste ‘grijze’ markt, waar geen van beide partijen verzekerd is of pensioen opbouwt.
Assindatcolf wijt dit aan trage visumprocedures en starre quota: seizoensregelingen sluiten zelden aan bij de actuele zorgbehoefte voor ouderen, en bureaucratische vertragingen zorgen ervoor dat verzorgers uit het buitenland vaak maanden te laat arriveren. De lobby pleit voor een speciale versnelde quota voor huishoudelijk personeel, loonbelastingkredieten voor gezinnen en elektronische ‘familievouchers’ naar Frans voorbeeld (CESU-systeem) om formele aanstellingen te stimuleren.
Voor corporate mobiliteitsteams wijzen de bevindingen op een verborgen risico op niet-naleving. Expats die live-in hulp inhuren, kunnen onbewust onregelmatig personeel inschakelen, wat zowel de werknemer als het bedrijf kan blootstellen aan boetes tot €36.000. Mobiliteitsmanagers moeten daarom aandringen op geregistreerde contracten, INPS-bijdragen controleren en hogere brutolonen budgetteren om aan de regels te voldoen. Verhuisdiensten zullen waarschijnlijk hun servicepakketten uitbreiden met loonadministratie voor huishoudelijk personeel en begeleiding bij het aanvragen van prioriteitsplaatsen tijdens de ‘Decreto Flussi’ klikdagen voor verzorgers.
Beleidsmakers zullen naar verwachting in het volgende immigratie-quota-decreet een aparte regeling voor huishoudelijk werk bespreken, samen met vereenvoudigde verlengingsregels voor verzorgers die al in Italië zijn. Als dit wordt goedgekeurd, kan dit jaarlijks 20.000 extra legale vergunningen opleveren – nog steeds ver onder de verwachte vraag, maar een stap richting het terugdringen van de groeiende informele zorgsector in Italië.
De kosten zijn een belangrijke oorzaak. Een fulltime live-in badante kost gezinnen nu tot €1.800 per maand, terwijl belastingaftrek beperkt en ingewikkeld blijft. Stijgende inflatie en stagnerende huishoudinkomens duwen zowel werkgevers als migranten naar de onbelaste ‘grijze’ markt, waar geen van beide partijen verzekerd is of pensioen opbouwt.
Assindatcolf wijt dit aan trage visumprocedures en starre quota: seizoensregelingen sluiten zelden aan bij de actuele zorgbehoefte voor ouderen, en bureaucratische vertragingen zorgen ervoor dat verzorgers uit het buitenland vaak maanden te laat arriveren. De lobby pleit voor een speciale versnelde quota voor huishoudelijk personeel, loonbelastingkredieten voor gezinnen en elektronische ‘familievouchers’ naar Frans voorbeeld (CESU-systeem) om formele aanstellingen te stimuleren.
Voor corporate mobiliteitsteams wijzen de bevindingen op een verborgen risico op niet-naleving. Expats die live-in hulp inhuren, kunnen onbewust onregelmatig personeel inschakelen, wat zowel de werknemer als het bedrijf kan blootstellen aan boetes tot €36.000. Mobiliteitsmanagers moeten daarom aandringen op geregistreerde contracten, INPS-bijdragen controleren en hogere brutolonen budgetteren om aan de regels te voldoen. Verhuisdiensten zullen waarschijnlijk hun servicepakketten uitbreiden met loonadministratie voor huishoudelijk personeel en begeleiding bij het aanvragen van prioriteitsplaatsen tijdens de ‘Decreto Flussi’ klikdagen voor verzorgers.
Beleidsmakers zullen naar verwachting in het volgende immigratie-quota-decreet een aparte regeling voor huishoudelijk werk bespreken, samen met vereenvoudigde verlengingsregels voor verzorgers die al in Italië zijn. Als dit wordt goedgekeurd, kan dit jaarlijks 20.000 extra legale vergunningen opleveren – nog steeds ver onder de verwachte vraag, maar een stap richting het terugdringen van de groeiende informele zorgsector in Italië.
Bron: TuttoLavoro24