
Vanaf 15 januari 2026 moet iedereen die een Australisch tijdelijk visum met werkrechten verlengt of vernieuwt, bij de aanvraag een nieuwe “werkvergunning”-vergoeding van AUD $230 betalen. Deze toeslag geldt voor verlengingen van Working-Holiday Maker-, Temporary Skill Shortage (subclass 482)-, Temporary Graduate (subclass 485)- en studentenvisa met werkvergunning, evenals voor bridging visa die werk toestaan. Visa voor permanente bewoners, vluchtelingen en diplomaten zijn vrijgesteld. Het ministerie van Binnenlandse Zaken geeft aan dat de heffing wordt gebruikt om een uitgebreidere controle op de werkplek te financieren en Australië in lijn te brengen met het gebruikersbetaalmodel zoals in Canada en het Verenigd Koninkrijk.
Migratieadviseurs waarschuwen dat de extra kosten onevenredig zwaar drukken op seizoensarbeiders, internationale afgestudeerden en laagbetaalde werknemers—ieder werkend gezinslid moet afzonderlijk betalen. Werkgevers mogen de kosten niet vergoeden, wat sommige migranten kan aanzetten tot illegaal werken of voortijdig vertrek uit Australië, wat de tekorten in de horeca, landbouw en ouderenzorg verder zal verergeren.
Bedrijven dienen hun mobiliteitsbudgetten voor 2026 direct aan te passen. HR-teams moeten de nieuwe kosten meenemen in hun begrotingen, interne verhuiscalculators bijwerken en de financiële afdelingen informeren. Het niet betalen van de heffing maakt de werkrechten ongeldig; werknemers die betaald werk verrichten voordat de betaling is voldaan, riskeren visumintrekking en sancties voor de werkgever onder het Employer Sanctions Framework.
Brancheorganisaties zoals de National Farmers’ Federation pleiten voor kortingen of vrijstellingen in sectoren met kritieke vaardigheden, maar ambtenaren geven aan dat deze maatregel deel uitmaakt van een bredere hervorming van migratie-integriteit en waarschijnlijk niet zal worden teruggedraaid.
Praktische tips voor mobiliteitsmanagers zijn onder meer het toevoegen van de werkvergunningheffing aan standaard checklists voorafgaand aan de aanvraag, het controleren van betalingsbewijzen vóór aanvang van de werkzaamheden en het informeren van lijnmanagers over de gevolgen van niet-naleving.
Migratieadviseurs waarschuwen dat de extra kosten onevenredig zwaar drukken op seizoensarbeiders, internationale afgestudeerden en laagbetaalde werknemers—ieder werkend gezinslid moet afzonderlijk betalen. Werkgevers mogen de kosten niet vergoeden, wat sommige migranten kan aanzetten tot illegaal werken of voortijdig vertrek uit Australië, wat de tekorten in de horeca, landbouw en ouderenzorg verder zal verergeren.
Bedrijven dienen hun mobiliteitsbudgetten voor 2026 direct aan te passen. HR-teams moeten de nieuwe kosten meenemen in hun begrotingen, interne verhuiscalculators bijwerken en de financiële afdelingen informeren. Het niet betalen van de heffing maakt de werkrechten ongeldig; werknemers die betaald werk verrichten voordat de betaling is voldaan, riskeren visumintrekking en sancties voor de werkgever onder het Employer Sanctions Framework.
Brancheorganisaties zoals de National Farmers’ Federation pleiten voor kortingen of vrijstellingen in sectoren met kritieke vaardigheden, maar ambtenaren geven aan dat deze maatregel deel uitmaakt van een bredere hervorming van migratie-integriteit en waarschijnlijk niet zal worden teruggedraaid.
Praktische tips voor mobiliteitsmanagers zijn onder meer het toevoegen van de werkvergunningheffing aan standaard checklists voorafgaand aan de aanvraag, het controleren van betalingsbewijzen vóór aanvang van de werkzaamheden en het informeren van lijnmanagers over de gevolgen van niet-naleving.
Bron: VisaHQ