Od 15 stycznia 2026 roku każda osoba przedłużająca lub odnawiająca australijską tymczasową wizę uprawniającą do pracy będzie musiała uiścić nową opłatę „licencji na pracę” w wysokości 230 AUD przy składaniu wniosku. Opłata ta dotyczy przedłużeń wiz Working-Holiday Maker, Temporary Skill Shortage (podklasa 482), Temporary Graduate (podklasa 485) oraz wiz studenckich z pozwoleniem na pracę, a także wiz tymczasowych umożliwiających zatrudnienie. Zwolnione są wizy stałych rezydentów, uchodźców oraz dyplomatyczne. Ministerstwo Spraw Wewnętrznych tłumaczy, że opłata ma sfinansować rozszerzony system kontroli przestrzegania przepisów w miejscu pracy oraz dostosować Australię do modelu opłat stosowanego w Kanadzie i Wielkiej Brytanii.
Agenci migracyjni ostrzegają, że dodatkowy koszt nieproporcjonalnie obciąża pracowników sezonowych, międzynarodowych absolwentów oraz osoby zatrudnione za niskie wynagrodzenie — każdy dorosły członek rodziny musi zapłacić osobno. Pracodawcom zabrania się zwracania tej opłaty, co może skłonić niektórych migrantów do pracy nielegalnej lub wcześniejszego opuszczenia Australii, pogłębiając niedobory siły roboczej w sektorach gastronomii, rolnictwa i opieki nad osobami starszymi.
![Opłata za „Licencję Pracy” w wysokości 230 AUD obowiązuje teraz przy większości przedłużeń wiz z prawem do pracy]()
Budżety na mobilność pracowniczą na rok 2026 powinny zostać niezwłocznie zrewidowane. Działy HR muszą uwzględnić nową opłatę w prognozach kosztów, zaktualizować wewnętrzne kalkulatory relokacji oraz poinformować działy finansowe. Brak uiszczenia opłaty skutkuje utratą prawa do pracy; osoby wykonujące płatne obowiązki przed zapłatą ryzykują anulowanie wizy oraz sankcje dla pracodawcy w ramach systemu kar dla pracodawców.
Organizacje branżowe, w tym National Farmers’ Federation, apelują o zwroty lub zwolnienia z opłaty w sektorach kluczowych dla rynku pracy, jednak urzędnicy wskazują, że jest to element szerszej reformy systemu migracyjnego i raczej nie zostanie wycofany.
Praktyczne wskazówki dla menedżerów ds. mobilności to dodanie opłaty licencyjnej do standardowych list kontrolnych przed złożeniem wniosku, potwierdzanie otrzymania płatności przed rozpoczęciem pracy oraz edukowanie przełożonych na temat konsekwencji nieprzestrzegania nowych przepisów.
Agenci migracyjni ostrzegają, że dodatkowy koszt nieproporcjonalnie obciąża pracowników sezonowych, międzynarodowych absolwentów oraz osoby zatrudnione za niskie wynagrodzenie — każdy dorosły członek rodziny musi zapłacić osobno. Pracodawcom zabrania się zwracania tej opłaty, co może skłonić niektórych migrantów do pracy nielegalnej lub wcześniejszego opuszczenia Australii, pogłębiając niedobory siły roboczej w sektorach gastronomii, rolnictwa i opieki nad osobami starszymi.
Budżety na mobilność pracowniczą na rok 2026 powinny zostać niezwłocznie zrewidowane. Działy HR muszą uwzględnić nową opłatę w prognozach kosztów, zaktualizować wewnętrzne kalkulatory relokacji oraz poinformować działy finansowe. Brak uiszczenia opłaty skutkuje utratą prawa do pracy; osoby wykonujące płatne obowiązki przed zapłatą ryzykują anulowanie wizy oraz sankcje dla pracodawcy w ramach systemu kar dla pracodawców.
Organizacje branżowe, w tym National Farmers’ Federation, apelują o zwroty lub zwolnienia z opłaty w sektorach kluczowych dla rynku pracy, jednak urzędnicy wskazują, że jest to element szerszej reformy systemu migracyjnego i raczej nie zostanie wycofany.
Praktyczne wskazówki dla menedżerów ds. mobilności to dodanie opłaty licencyjnej do standardowych list kontrolnych przed złożeniem wniosku, potwierdzanie otrzymania płatności przed rozpoczęciem pracy oraz edukowanie przełożonych na temat konsekwencji nieprzestrzegania nowych przepisów.
Źródło: VisaHQ
