Finnair wordt overspoeld met schadeclaims nu rechtszaken over vluchtvertragingen de Finse rechtbanken belasten

De juridische problemen van Finnair bereikten deze week een nieuw hoogtepunt nadat de Finse publieke omroep Yle onthulde dat er meer dan 1.000 geschillen over passagierscompensatie bij de rechtbank van Itä-Uusimaa liggen—waarvan meer dan 40 procent de nationale luchtvaartmaatschappij betreft. De achterstand wordt veroorzaakt door EU-verordening 261/2004, die reizigers tot €400 toekent bij langeafstandsvluchten die vertraging oplopen door factoren binnen de controle van de luchtvaartmaatschappij. Een sprekend voorbeeld is een vlucht van Tenerife naar Helsinki in 2022 die met 3 uur en 41 minuten vertraagd was omdat het vliegtuig moest uitwijken naar Málaga om bijna volle toilettanks te legen. Finnair weigerde te betalen, met het argument van “buitengewone omstandigheden”, en sindsdien gaat de zaak heen en weer tussen advocaten en rechters. (yle.fi)

Hoofdrechter Timo Heikkinen van de rechtbank verwijt de luchtvaartmaatschappij dat zij bewust mondelinge hoorzittingen aanvraagt—in plaats van snellere schriftelijke procedures—in bijna elk geschil, waardoor de afhandeling “tot een slakkengang” vertraagt. Finnair ontkent deze vertragingstactiek en stelt dat getuigenverklaringen essentieel zijn om aan te tonen dat de vertragingen onvoorzienbaar waren. Ondertussen wenden honderden passagiers zich tot externe claimspecialisten zoals Lentoapu, die 30 procent van de uiteindelijke vergoeding nemen, maar de consument besparen van de voorafgaande juridische kosten. (yle.fi)



Voor coördinatoren van zakenreizen heeft deze toename van rechtszaken concrete gevolgen. Bedrijfsreisbeleid vertrouwt vaak op luchtvaartmaatschappijen om EU261-claims rechtstreeks met passagiers af te handelen; langdurige rechtszaken betekenen dat terugbetalingen—en het vertrouwen van werknemers—maanden of zelfs jaren op zich laten wachten. Sommige multinationals reserveren nu aparte budgetten om eerst hun personeel te vergoeden en later de luchtvaartmaatschappij aan te spreken. Ook reismanagementbedrijven (TMC’s) waarschuwen dat aanhoudende juridische conflicten de ticketprijzen op Finnairs bijna-monopolistische Noordse routes kunnen opdrijven, omdat de maatschappij de stijgende juridische kosten in de tarieven verwerkt.

De Finse rechterlijke macht onderzoekt procedurele hervormingen: verplichte inzage van alle bewijsmateriaal in één keer, beperkingen op mondelinge hoorzittingen en wettelijke kostenplafonds om buitensporige juridische rekeningen tegen te gaan. Als deze maatregelen worden ingevoerd, kunnen ze snellere, schriftelijke uitspraken opleveren en de achterstand verminderen—maar ze verhogen ook de druk op luchtvaartmaatschappijen, die minder ruimte krijgen om te betogen over “buitengewone omstandigheden”.

Finnair, nog steeds herstellend van verliezen tijdens de pandemie en een langdurig arbeidsconflict in 2025, zegt dat het “interne processen zal herzien” om geschillen efficiënter af te handelen. Tot die tijd worden mobiliteitsmanagers aangeraden reizigers te herinneren aan het bewaren van instapkaarten en vertragingmeldingen; volledige, met tijdstempel gedocumenteerde gegevens blijven het sterkste middel om EU-verplichte compensatie te verkrijgen.