De vierpartijencoalitie in Finland heeft een nieuwe stap gezet in haar brede hervormingsprogramma voor immigratie en sociale zekerheid. Op 17 februari 2026 bevestigde het Ministerie van Sociale Zaken en Gezondheid dat er een verblijfsvereiste van drie jaar wordt ingevoerd voor ouders die de thuiszorgtoeslag (kotihoidontuki) willen ontvangen terwijl ze thuis blijven voor een kind jonger dan drie jaar.
Volgens het wetsvoorstel wordt alleen de ouder die na zijn of haar zestiende minder dan drie jaar in Finland heeft gewoond uitgesloten; de Finse of permanent verblijvende partner blijft wel in aanmerking komen. Verblijfsperiodes in andere EU-/EER-landen of Zwitserland tellen mee voor de driejaarstermijn, waardoor veel mobiele werknemers sneller in aanmerking kunnen komen.
![Finland beperkt recht op thuiszorgtoeslag voor recente immigranten]()
De hervorming, die het kabinet een “Noors model” noemt, wordt deze lente aan het parlement voorgelegd en zal, indien aangenomen, op 1 juli 2026 ingaan. De regeling geldt alleen voor gezinnen die na die datum naar Finland komen. De regering stelt dat het koppelen van gezinsuitkeringen aan een minimale verblijfsduur de arbeidsmarktintegratie zal bevorderen en wat minister van Financiën Riikka Purra “welvaartsimmigratie” noemt, zal terugdringen. Critici, waaronder enkele parlementsleden van de Zweedse Volkspartij en oppositiepartij Groen Links, waarschuwen dat de maatregel kan leiden tot ongelijke behandeling binnen hetzelfde gezin en mogelijk in strijd is met grondwettelijke bepalingen over het recht op basisvoorzieningen.
Voor managers van internationale mobiliteit is dit voorstel een herinnering dat gezinsgerelateerde uitkeringen in de Noordse landen, die voorheen automatisch beschikbaar waren voor expats, steeds meer aan voorwaarden worden gebonden. Werkgevers die personeel na midden 2026 naar Finland sturen, moeten rekening houden met een mogelijk verlies van maximaal €375 per maand – het huidige maximale bedrag van de thuiszorgtoeslag – en ervoor zorgen dat medewerkers begrijpen dat alleen verblijfsduur binnen de Europese Economische Ruimte meetelt voor de toelatingscriteria. Beleid dat lokale gezinsuitkeringen aanvult, kan aanpassing vereisen.
Deze wijziging wijst ook op een bredere trend in het Finse beleid: het differentiëren van sociale zekerheidsrechten voor nieuwkomers versus langdurige bewoners, binnen de EU-regels voor vrij verkeer. Met verdere hervormingen van de werkloosheidsverzekering en huurtoeslagen in het vooruitzicht, verwachten immigratieadviseurs een complexer nalevingslandschap, waarbij het tellen van fysieke verblijfsdagen niet alleen belangrijk wordt voor belasting- en verblijfsvergunningen, maar ook voor toegang tot sociale programma’s.
Volgens het wetsvoorstel wordt alleen de ouder die na zijn of haar zestiende minder dan drie jaar in Finland heeft gewoond uitgesloten; de Finse of permanent verblijvende partner blijft wel in aanmerking komen. Verblijfsperiodes in andere EU-/EER-landen of Zwitserland tellen mee voor de driejaarstermijn, waardoor veel mobiele werknemers sneller in aanmerking kunnen komen.
De hervorming, die het kabinet een “Noors model” noemt, wordt deze lente aan het parlement voorgelegd en zal, indien aangenomen, op 1 juli 2026 ingaan. De regeling geldt alleen voor gezinnen die na die datum naar Finland komen. De regering stelt dat het koppelen van gezinsuitkeringen aan een minimale verblijfsduur de arbeidsmarktintegratie zal bevorderen en wat minister van Financiën Riikka Purra “welvaartsimmigratie” noemt, zal terugdringen. Critici, waaronder enkele parlementsleden van de Zweedse Volkspartij en oppositiepartij Groen Links, waarschuwen dat de maatregel kan leiden tot ongelijke behandeling binnen hetzelfde gezin en mogelijk in strijd is met grondwettelijke bepalingen over het recht op basisvoorzieningen.
Voor managers van internationale mobiliteit is dit voorstel een herinnering dat gezinsgerelateerde uitkeringen in de Noordse landen, die voorheen automatisch beschikbaar waren voor expats, steeds meer aan voorwaarden worden gebonden. Werkgevers die personeel na midden 2026 naar Finland sturen, moeten rekening houden met een mogelijk verlies van maximaal €375 per maand – het huidige maximale bedrag van de thuiszorgtoeslag – en ervoor zorgen dat medewerkers begrijpen dat alleen verblijfsduur binnen de Europese Economische Ruimte meetelt voor de toelatingscriteria. Beleid dat lokale gezinsuitkeringen aanvult, kan aanpassing vereisen.
Deze wijziging wijst ook op een bredere trend in het Finse beleid: het differentiëren van sociale zekerheidsrechten voor nieuwkomers versus langdurige bewoners, binnen de EU-regels voor vrij verkeer. Met verdere hervormingen van de werkloosheidsverzekering en huurtoeslagen in het vooruitzicht, verwachten immigratieadviseurs een complexer nalevingslandschap, waarbij het tellen van fysieke verblijfsdagen niet alleen belangrijk wordt voor belasting- en verblijfsvergunningen, maar ook voor toegang tot sociale programma’s.
Bron: Helsinki Times
