
Czteropartyjna koalicja rządowa Finlandii podjęła kolejny krok w ramach szerokiej reformy imigracyjnej i systemu zabezpieczeń społecznych. 17 lutego 2026 Ministerstwo Spraw Społecznych i Zdrowia potwierdziło, że wprowadzi trzyletni wymóg zamieszkania dla rodziców, którzy chcą otrzymywać zasiłek na opiekę domową (kotihoidontuki) podczas pozostawania w domu z dzieckiem poniżej trzeciego roku życia.
Zgodnie z projektem ustawy wykluczeni będą tylko rodzice, którzy mieszkają w Finlandii krócej niż trzy lata po ukończeniu 16. roku życia; partner fiński lub posiadający stały pobyt pozostanie uprawniony do świadczenia. Okres pobytu w innym kraju UE/EOG lub w Szwajcarii będzie wliczany do trzyletniego wymogu, co oznacza, że wielu mobilnych pracowników może szybciej spełnić warunki.
Reforma, którą rząd określa jako „model norweski”, zostanie przedstawiona parlamentowi tej wiosny i – jeśli zostanie przyjęta – wejdzie w życie 1 lipca 2026, obejmując jedynie rodziny przybywające po tej dacie. Rząd argumentuje, że powiązanie świadczeń rodzinnych z minimalnym okresem zamieszkania poprawi integrację na rynku pracy i ograniczy to, co minister finansów Riikka Purra nazywa „migracją socjalną”. Krytycy, w tym kilku posłów ze Szwedzkiej Partii Ludowej oraz opozycyjnych Zielonych, ostrzegają, że środek ten może prowadzić do nierównego traktowania członków tej samej rodziny i kolidować z konstytucyjnymi prawami do podstawowego utrzymania.
Dla menedżerów ds. mobilności międzynarodowej propozycja ta jest przypomnieniem, że świadczenia rodzinne w krajach nordyckich, które kiedyś były automatycznie dostępne dla pracowników delegowanych, stają się coraz bardziej uzależnione od warunków. Pracodawcy wysyłający pracowników do Finlandii po połowie 2026 roku powinni uwzględnić w budżecie potencjalną utratę do 375 euro miesięcznie – obecnej maksymalnej wysokości zasiłku na opiekę domową – i upewnić się, że pracownicy rozumieją, iż do uprawnień liczy się tylko faktyczny czas pobytu w Europejskim Obszarze Gospodarczym. Polityki dotyczące delegowania, które uzupełniają lokalne świadczenia rodzinne, mogą wymagać rewizji.
Zmiana ta sygnalizuje także szerszy trend w fińskiej polityce: różnicowanie uprawnień do zabezpieczeń społecznych dla nowo przybyłych w porównaniu z mieszkańcami długoterminowymi, przy jednoczesnym zachowaniu zasad swobodnego przepływu w UE. W związku z planowanymi dalszymi reformami ubezpieczeń na wypadek bezrobocia i świadczeń mieszkaniowych, doradcy ds. imigracji spodziewają się bardziej skomplikowanego systemu zgodności, gdzie liczenie dni faktycznej obecności będzie miało znaczenie nie tylko dla celów podatkowych i zezwoleń na pobyt, ale także dostępu do programów społecznych.
Zgodnie z projektem ustawy wykluczeni będą tylko rodzice, którzy mieszkają w Finlandii krócej niż trzy lata po ukończeniu 16. roku życia; partner fiński lub posiadający stały pobyt pozostanie uprawniony do świadczenia. Okres pobytu w innym kraju UE/EOG lub w Szwajcarii będzie wliczany do trzyletniego wymogu, co oznacza, że wielu mobilnych pracowników może szybciej spełnić warunki.
Reforma, którą rząd określa jako „model norweski”, zostanie przedstawiona parlamentowi tej wiosny i – jeśli zostanie przyjęta – wejdzie w życie 1 lipca 2026, obejmując jedynie rodziny przybywające po tej dacie. Rząd argumentuje, że powiązanie świadczeń rodzinnych z minimalnym okresem zamieszkania poprawi integrację na rynku pracy i ograniczy to, co minister finansów Riikka Purra nazywa „migracją socjalną”. Krytycy, w tym kilku posłów ze Szwedzkiej Partii Ludowej oraz opozycyjnych Zielonych, ostrzegają, że środek ten może prowadzić do nierównego traktowania członków tej samej rodziny i kolidować z konstytucyjnymi prawami do podstawowego utrzymania.
Dla menedżerów ds. mobilności międzynarodowej propozycja ta jest przypomnieniem, że świadczenia rodzinne w krajach nordyckich, które kiedyś były automatycznie dostępne dla pracowników delegowanych, stają się coraz bardziej uzależnione od warunków. Pracodawcy wysyłający pracowników do Finlandii po połowie 2026 roku powinni uwzględnić w budżecie potencjalną utratę do 375 euro miesięcznie – obecnej maksymalnej wysokości zasiłku na opiekę domową – i upewnić się, że pracownicy rozumieją, iż do uprawnień liczy się tylko faktyczny czas pobytu w Europejskim Obszarze Gospodarczym. Polityki dotyczące delegowania, które uzupełniają lokalne świadczenia rodzinne, mogą wymagać rewizji.
Zmiana ta sygnalizuje także szerszy trend w fińskiej polityce: różnicowanie uprawnień do zabezpieczeń społecznych dla nowo przybyłych w porównaniu z mieszkańcami długoterminowymi, przy jednoczesnym zachowaniu zasad swobodnego przepływu w UE. W związku z planowanymi dalszymi reformami ubezpieczeń na wypadek bezrobocia i świadczeń mieszkaniowych, doradcy ds. imigracji spodziewają się bardziej skomplikowanego systemu zgodności, gdzie liczenie dni faktycznej obecności będzie miało znaczenie nie tylko dla celów podatkowych i zezwoleń na pobyt, ale także dostępu do programów społecznych.
Źródło: Helsinki Times
Jak VisaHQ może pomóc
VisaHQ upraszcza proces ubiegania się o wizę dla osób prywatnych i firm. Sprawdź aktualne wymogi podróżne, przygotuj wymagane dokumenty i zarządzaj wnioskiem online w portalu VisaHQ dla kraju Finlandia.Więcej od Finlandia
Zobacz wszystko
Zamrożenie finansowania TSA w USA powoduje opóźnienia dla fińskich podróżnych
Finland ostrzega przed rosyjskim wzmożeniem wojskowym przy granicy i zapowiada utrzymanie ograniczeń w podróżowaniu