Feitencheck: Regels voor permanente verblijfsvergunning in Hongkong ongewijzigd ondanks virale claims over ‘bonuspunten’

In februari 2026 gingen er op Xiaohongshu en andere Chinese sociale mediaplatforms berichten rond waarin werd beweerd dat aanvragers van een permanente verblijfsvergunning in Hongkong hun goedkeuring konden versnellen door Mandatory Provident Fund-verklaringen, bewijs van bedrijfsbezit of documenten van doorlopende particuliere verzekeringen in te dienen. Annie Lab, het factcheckproject van het Journalism & Media Studies Centre van de Universiteit van Hongkong, ontkrachtte dit gerucht op 9 maart 2026 na overleg met de Immigratiedienst en een herziening van de Immigratieverordening. Artikel 24 van de Basic Law blijft de enige grondslag voor het recht op verblijf: aanvragers moeten “gewoonlijk” onafgebroken zeven jaar in het gebied hebben gewoond. Hoewel ondersteunende documenten zoals belastingaangiften of energierekeningen helpen om het verblijf te verifiëren, geven ze geen “bonuspunten” en is er geen wettelijk puntensysteem zoals bij het Quality Migrant Admission Scheme. De dienst bevestigde ook dat een afwezigheid van meer dan 180 dagen in een jaar niet automatisch het gewone verblijf verbreekt; in plaats daarvan passen casemanagers een holistische toets toe die in 2001 door het Hof van Beroep is vastgesteld (Fateh Muhammad tegen Commissioner of Registration). Voor professionals met internationale mobiliteit is deze verduidelijking belangrijk. HR-teams die medewerkers uit het vasteland of langdurige expats inwerken, kunnen blijven vertrouwen op de bestaande zevenjarige route zonder hun richtlijnen voor verblijfsduur aan te passen of nieuwe documenten te verzamelen. Dit beschermt werknemers ook tegen malafide “consultants” die tegen betaling versnelde goedkeuring beloven. Multinationals wordt aangeraden hun interne FAQ’s en pre-assignment briefings bij te werken met deze feitelijke correctie en personeel te waarschuwen om geen persoonlijke gegevens te delen met niet-gelicentieerde migratieadviseurs die misleidende informatie verspreiden. Daarnaast moeten compliance officers lijnmanagers erop wijzen dat buitenlandse huishoudhulpen en houders van arbeidsvergunningen voor geïmporteerde arbeidskrachten niet in aanmerking komen voor gewoon verblijf, ongeacht de duur – een punt dat vaak verkeerd wordt begrepen door afdelingshoofden.