Immigratie stond op 25 juni centraal in de Bondsdag toen de oppositiepartij Alternative für Deutschland (AfD) een debat afdwong over haar voorstel om recent aangekomen EU- en niet-EU-burgers tot tien jaar uit te sluiten van de Duitse sociale zekerheidsregelingen. De motie, getiteld “Einwanderung in das Sozialsystem und Sozialleistungsmissbrauch stoppen” (21/6642), stelt dat vluchtelingen en mobiele EU-burgers de schatkist jaarlijks 50 miljard euro kosten en betoogt dat royale uitkeringen een ‘aantrekkingsfactor’ vormen. AfD-woordvoerder Gerrit Huy eiste dat werkzame buitenlanders tien jaar fulltime verzekerd werk (vijf jaar voor EU-burgers) én Duits op B2-niveau moeten aantonen voordat ze recht hebben op werkloosheids- of basisinkomensondersteuning. Kamerleden van coalitie en reguliere oppositie verwierpen de cijfers en beschuldigden de AfD van het stigmatiseren van migranten die al belasting betalen en onmisbaar zijn voor de Duitse arbeidsmarkt. Het voorstel werd zonder stemming naar commissies verwezen – de gebruikelijke manier om vijandige teksten te laten verdwijnen – maar de emotionele debatten wijzen op een verharding van de toon richting de federale verkiezingen van 2027. Voor teams die zich bezighouden met wereldwijde mobiliteit is dit een herinnering dat door werkgevers verstrekte voordelen, zoals huisvestings- of gezinsondersteuning, onder politieke druk kunnen komen te staan als partijen de sociale zekerheidsregels aanscherpen. Hoewel de AfD-motie waarschijnlijk geen wet wordt, dienen salarisadministraties eventuele commissievergaderingen te volgen op wijzigingen in de SGB II-geschiktheid of vestigingsvereisten die invloed kunnen hebben op de gezinsleden van overgeplaatste werknemers. Werkgevers kunnen het positieve fiscale effect van hun internationale medewerkers benadrukken: recente gegevens van het Instituut voor Arbeidsonderzoek tonen aan dat hoogopgeleide migranten in 2025 een netto-overschot van 12 miljard euro voor de publieke financiën genereerden. Toch brengt het debat reputatierisico’s met zich mee voor bedrijven die worden gezien als ‘importeurs’ van uitkeringsgerechtigden, wat het belang onderstreept van gedegen personeelsplanning en budgetten voor Duitse taalcursussen.
Bron: Deutscher Bundestag
