Een partijoverschrijdende commissie van de Franse Assemblée Nationale presenteerde op 8 juli 2026 een vernietigend rapport, waarin opeenvolgende regeringen worden beschuldigd van het uitbesteden van migratiecontrole aan het Verenigd Koninkrijk en het negeren van de mensenrechtelijke gevolgen in Calais. Rapporteur Elsa Faucillon noemde de bilaterale ‘één erin, één eruit’-overeenkomst—waarbij Londen Franse patrouilles financiert en hetzelfde aantal kanaaloverstekers dat legaal wordt toegelaten kan terugsturen—“ineffectief en gevaarlijk ondoorzichtig.”
Het 240 pagina’s tellende document beschrijft 34 grensakkoorden sinds 1986, waarvan geen enkele sinds 2003 aan het parlement is voorgelegd. Ondanks 800 miljoen pond Britse financiering in twee decennia, steeg het aantal kleine bootjes dat aankwam tot 40.000 in 2025 en blijft hoog in 2026. Slechts 951 teruggestuurde personen zijn onder de overeenkomst naar Frankrijk teruggebracht, tegenover 935 mensen die legaal naar Groot-Brittannië zijn overgeplaatst. Volgens de commissie tonen deze cijfers het verwaarloosbare afschrikeffect van het systeem aan.
![Parlementaire Enquête Verwerpt Frans-Britse ‘Eén In, Eén Uit’ Grensakkoord]()
Voor belanghebbenden in de zakelijke mobiliteit is vooral de waarschuwing van de commissie zorgwekkend dat de vorig jaar afgesproken ad-hoc regels voor maritieme onderschepping langdurige havenafsluitingen of veiligheidszones tijdens reddingsoperaties kunnen veroorzaken, wat het vracht- en passagiersverkeer via Calais en Duinkerke verstoort. Scheepvaartverenigingen vertelden parlementsleden dat een enkele drie uur durende sluiting van Calais in mei logistieke bedrijven 4 miljoen euro kostte.
Het rapport stelt ook dat sommige teruggestuurde personen aankomen in een staat van “ernstige psychische nood,” wat compliance-risico’s oplevert voor bedrijven die tijdelijke opvang of vervoersdiensten onder overheidscontracten uitvoeren. Het pleit voor onafhankelijke humanitaire monitoring en een herstart van de Frans-Britse samenwerking, gebaseerd op gezamenlijke asielverwerking in plaats van terugdrijvingen.
Hoewel het onderzoek niet bindend is, moet minister van Binnenlandse Zaken Laurent Núñez binnen twee maanden formeel reageren. Waarnemers verwachten strengere parlementaire controle bij eventuele verlenging van de ‘één erin, één eruit’-overeenkomst na het aflopen in oktober, wat de kans op plotselinge procedurewijzigingen aan de Kanaalgrens vergroot—iets wat mobiliteitsmanagers nauwlettend in de gaten moeten houden.
Het 240 pagina’s tellende document beschrijft 34 grensakkoorden sinds 1986, waarvan geen enkele sinds 2003 aan het parlement is voorgelegd. Ondanks 800 miljoen pond Britse financiering in twee decennia, steeg het aantal kleine bootjes dat aankwam tot 40.000 in 2025 en blijft hoog in 2026. Slechts 951 teruggestuurde personen zijn onder de overeenkomst naar Frankrijk teruggebracht, tegenover 935 mensen die legaal naar Groot-Brittannië zijn overgeplaatst. Volgens de commissie tonen deze cijfers het verwaarloosbare afschrikeffect van het systeem aan.
Voor belanghebbenden in de zakelijke mobiliteit is vooral de waarschuwing van de commissie zorgwekkend dat de vorig jaar afgesproken ad-hoc regels voor maritieme onderschepping langdurige havenafsluitingen of veiligheidszones tijdens reddingsoperaties kunnen veroorzaken, wat het vracht- en passagiersverkeer via Calais en Duinkerke verstoort. Scheepvaartverenigingen vertelden parlementsleden dat een enkele drie uur durende sluiting van Calais in mei logistieke bedrijven 4 miljoen euro kostte.
Het rapport stelt ook dat sommige teruggestuurde personen aankomen in een staat van “ernstige psychische nood,” wat compliance-risico’s oplevert voor bedrijven die tijdelijke opvang of vervoersdiensten onder overheidscontracten uitvoeren. Het pleit voor onafhankelijke humanitaire monitoring en een herstart van de Frans-Britse samenwerking, gebaseerd op gezamenlijke asielverwerking in plaats van terugdrijvingen.
Hoewel het onderzoek niet bindend is, moet minister van Binnenlandse Zaken Laurent Núñez binnen twee maanden formeel reageren. Waarnemers verwachten strengere parlementaire controle bij eventuele verlenging van de ‘één erin, één eruit’-overeenkomst na het aflopen in oktober, wat de kans op plotselinge procedurewijzigingen aan de Kanaalgrens vergroot—iets wat mobiliteitsmanagers nauwlettend in de gaten moeten houden.
