Veelvuldig gebruik van de 30-dagen visumvrije regeling in China roept vragen op over naleving

Een draadje van 22 uur oud op het r/Chinavisa-forum is viraal gegaan onder buitenlandse professionals nadat een Britse offshore-ingenieur vroeg of hij onbeperkt in het vasteland van China kon wonen door elke maand naar Hongkong te reizen en opnieuw binnen te komen met de nieuwe eenzijdige 30-dagen visumvrijstelling die China eerder dit jaar aan 50 landen heeft toegekend. Het bericht trok snel ooggetuigenverslagen aan, waaronder van een Zuid-Koreaans paspoorthouder, die beweerden meer dan 20 visumvrije binnenkomsten zonder problemen te hebben gehad. De discussie benadrukt een grijs gebied in het uitgebreide visumvrijstellingsbeleid van Peking. Hoewel de Nationale Immigratieadministratie (NIA) in juni bevestigde dat "er geen formele limiet is op het aantal visumvrije binnenkomsten", behouden ambtenaren zich het recht voor om toegang te weigeren als zij vermoeden dat reizigers de vrijstelling misbruiken om illegaal te verblijven of te werken. Immigratieadvocaten in Shanghai melden dat zij deze zomer al enkele gevallen hebben gezien waarbij herhaalde binnenkomsten leidden tot een secundaire controle en het advies om een verblijfsvergunning of werkvisum aan te vragen bij het lokale Bureau voor Openbare Veiligheid. Voor werkgevers is het debat op het forum een tijdige waarschuwing. De 30-dagen vrijstelling – die nu geldt voor paspoorthouders uit het VK, Australië, Canada en het grootste deel van Europa – is bedoeld voor toerisme, korte zakelijke bijeenkomsten en familiebezoeken. Het gebruiken ervan als een aaneengesloten “visumrun”-strategie kan in strijd zijn met artikel 16 van de Wet op het Uit- en Inreizen, die “activiteiten die niet overeenkomen met het opgegeven doel van binnenkomst” verbiedt. De straffen variëren van boetes tot een vijfjarige inreisverbod. Mobiliteitsmanagers doen er daarom goed aan het reisgedrag van medewerkers die vaak zonder verblijfsvergunning China binnenkomen, te controleren. Als het totaal aantal dagen in een kalenderjaar richting de 183 gaat – of als de persoon enige betaalde activiteit in China verricht – is normaal gesproken een Z-werkvisum en verblijfsvergunning vereist. Bedrijven kunnen ook gebruikmaken van de versnelde procedure voor het Buitenlands Werkvergunning (Klasse B) voor rotatiemedewerkers; aanvragen in Shanghai en Shenzhen zijn nu volledig digitaal en kunnen binnen vijf werkdagen worden goedgekeurd. De conclusie: hoewel grensambtenaren tot nu toe flexibel zijn geweest, staat de NIA onder druk om de handhaving aan te scherpen voorafgaand aan de nieuwe Uit- en Inreisregels die in september ingaan. Vertrouwen op voortdurende visumvrije binnenkomsten wordt steeds riskanter en kan zowel de toekomstige reizen van de werknemer als de nalevingsstatus van het bedrijf in gevaar brengen.