Nieuwe Richtlijn 119 geeft voorrang aan aanvragers van een vaardigheidsvisum die al in het land zijn

Zonder veel tamtam is Ministeriële Richtlijn 119 op 25 juli ingegaan—vijf dagen voordat de meeste mobiliteitsmanagers überhaupt wisten dat deze bestond. Het Department of Home Affairs heeft op 3 augustus laat op de avond de pagina met verwerkingsprioriteiten bijgewerkt en bevestigd dat bijna alle permanente en voorlopige visa voor geschoolde arbeidskrachten voortaan eerst worden beoordeeld op basis van *de fysieke locatie van de aanvrager*, en daarna op beroep. Volgens de nieuwe hiërarchie hebben wetshandhavings- en defensieberoepen die in Australië zijn ingediend de hoogste prioriteit, gevolgd door dezelfde beroepen die zich buiten Australië bevinden. De derde prioriteit is voor aanvragen binnen Australië in de bouw, gezondheidszorg en het onderwijs, terwijl *alle andere binnenlandse aanvragen* op de vierde plaats komen. Aanvragers buiten Australië in alle andere categorieën zijn gedegradeerd naar de vijfde—en langzaamste—laag. De Business Council of Australia waarschuwt dat deze verschuiving kan leiden tot een zelfopgelegde talentenknelpunt. “Halverwege het jaar de regels veranderen maakt het lastiger voor bedrijven die werken aan projecten voor hernieuwbare energie, onderzoekscentra en datacenters om gespecialiseerde vaardigheden te vinden die hier simpelweg nog niet beschikbaar zijn,” zei CEO Bran Black tegen de Australian Financial Review, en hij drong er bij Canberra op aan om echte vaardigheidstrajecten te behouden. Start-ups die afhankelijk zijn van wereldwijd tech-talent overwegen nu al om nieuwe teams in Singapore of Nieuw-Zeeland te vestigen. Voor internationale mobiliteitsteams is de directe impact vooral tactisch: verwacht snellere goedkeuringen voor medewerkers die al in het land zijn met een graduate- of tijdelijk tekortvisum, maar houd rekening met langere doorlooptijden—mogelijk 18 maanden of langer—voor aanwervingen van buiten Australië. Werkgevers wordt geadviseerd om: 1) kritieke offshore gevallen te identificeren en tijdelijke thuiswerkoplossingen te onderzoeken; 2) rekening te houden met extra kosten voor salarisadministratie en begeleiding; en 3) budget vrij te maken voor extra reizen zodra visa eindelijk worden goedgekeurd, gezien de kans op last-minute mobilisatieperiodes. Migratieadvocaten benadrukken ook dat aanvragers die buiten Australië indienen *niet* kunnen profiteren van het systeem door later pas naar Australië te komen; de verwerkingsprioriteit is gekoppeld aan de locatie van de aanvrager *op het moment van indiening*. Bedrijven haasten zich daarom om dringend reizen te boeken, zodat kandidaten hun aanvraag op Australische bodem kunnen indienen voordat er verdere beleidswijzigingen komen in de komende federale begroting.