Op maandag 21 september hebben de afgevaardigden Dina Titus (D-NV) en Maria Elvira Salazar (R-FL) de “Visa Improvement, Streamlined Investment, and Tourism Optimization Reform (VISITOR) Act” opnieuw ingediend in het Amerikaanse Huis van Afgevaardigden. Het wetsvoorstel, ingediend als H.R. 10106 tijdens de tweede zitting van het 119e Congres, beoogt een grondige herziening van de financierings- en personeelsmodellen voor consulaire afdelingen van het ministerie van Buitenlandse Zaken. Hierdoor kan een deel van de bestaande visumaanvraagkosten direct worden geïnvesteerd in technologische upgrades en extra personeel bij drukbezochte posten in het buitenland.
Als het wetsvoorstel wordt aangenomen, wordt een meerjarig pilotprogramma opgezet dat overwerkvergoeding en tijdelijke opdrachten voor consulaire ambtenaren tijdens piekperiodes mogelijk maakt, vergelijkbaar met de mechanismen die al lang worden gebruikt door de Amerikaanse douane en grensbewaking bij landgrenzen. Daarnaast wordt de minister van Buitenlandse Zaken verplicht om openbaar toegankelijke servicenormen vast te stellen—zoals een maximale wachttijd van 21 dagen voor interviewafspraken in de B-1/B-2 bezoekerscategorie—en maandelijkse prestatieoverzichten te publiceren.
![Bipartijwet VISITOR opnieuw ingediend om Amerikaanse visumverwerking te moderniseren]()
Bedrijfsorganisaties pleiten voor deze maatregel vanwege toenemende klachten dat visumachterstanden de concurrentiekracht van de Verenigde Staten ondermijnen bij het aantrekken van toeristen, investeerders en kortdurende werknemers. De U.S. Travel Association schat dat de vertragingen in bezoekersvisa tijdens de pandemie in 2025 alleen al de economie 23 miljard dollar aan gemiste bestedingen hebben gekost. Hospitalitybedrijven in conventiecentra zoals Las Vegas en Orlando steunen het wetsvoorstel, omdat voorspelbare visumverwerking cruciaal is voor het binnenhalen van grote internationale vakbeurzen.
Voor managers van bedrijfsverplaatsingen kan de VISITOR Act zorgen voor een snellere inzet van projectteams en minder afhankelijkheid van last-minute “visumruns” naar consulaten in derde landen. Immigratievoorvechters waarschuwen echter dat zonder gelijktijdige hervormingen bij U.S. Citizenship and Immigration Services—vooral wat betreft verlengingen op basis van werkgelegenheid—de voordelen ongelijk verdeeld kunnen zijn.
Het wetsvoorstel is doorverwezen naar de Huiscommissies voor Justitie en Buitenlandse Zaken, waar vergelijkbare voorstellen in het vorige Congres vastliepen. Waarnemers merken op dat de bipartisane steun en een krappe wetgevende agenda voorafgaand aan de tussentijdse verkiezingen van 2026 het voorstel nieuw leven kunnen inblazen, vooral nu wetgevers op zoek zijn naar successen die regionale toerisme-economieën stimuleren.
Als het wetsvoorstel wordt aangenomen, wordt een meerjarig pilotprogramma opgezet dat overwerkvergoeding en tijdelijke opdrachten voor consulaire ambtenaren tijdens piekperiodes mogelijk maakt, vergelijkbaar met de mechanismen die al lang worden gebruikt door de Amerikaanse douane en grensbewaking bij landgrenzen. Daarnaast wordt de minister van Buitenlandse Zaken verplicht om openbaar toegankelijke servicenormen vast te stellen—zoals een maximale wachttijd van 21 dagen voor interviewafspraken in de B-1/B-2 bezoekerscategorie—en maandelijkse prestatieoverzichten te publiceren.
Bedrijfsorganisaties pleiten voor deze maatregel vanwege toenemende klachten dat visumachterstanden de concurrentiekracht van de Verenigde Staten ondermijnen bij het aantrekken van toeristen, investeerders en kortdurende werknemers. De U.S. Travel Association schat dat de vertragingen in bezoekersvisa tijdens de pandemie in 2025 alleen al de economie 23 miljard dollar aan gemiste bestedingen hebben gekost. Hospitalitybedrijven in conventiecentra zoals Las Vegas en Orlando steunen het wetsvoorstel, omdat voorspelbare visumverwerking cruciaal is voor het binnenhalen van grote internationale vakbeurzen.
Voor managers van bedrijfsverplaatsingen kan de VISITOR Act zorgen voor een snellere inzet van projectteams en minder afhankelijkheid van last-minute “visumruns” naar consulaten in derde landen. Immigratievoorvechters waarschuwen echter dat zonder gelijktijdige hervormingen bij U.S. Citizenship and Immigration Services—vooral wat betreft verlengingen op basis van werkgelegenheid—de voordelen ongelijk verdeeld kunnen zijn.
Het wetsvoorstel is doorverwezen naar de Huiscommissies voor Justitie en Buitenlandse Zaken, waar vergelijkbare voorstellen in het vorige Congres vastliepen. Waarnemers merken op dat de bipartisane steun en een krappe wetgevende agenda voorafgaand aan de tussentijdse verkiezingen van 2026 het voorstel nieuw leven kunnen inblazen, vooral nu wetgevers op zoek zijn naar successen die regionale toerisme-economieën stimuleren.
