Instorting van het VK-Franse asielakkoord ‘één erin, één eruit’ vergroot risico’s op oversteek van het Kanaal

Een nachtelijk bericht van The Guardian onthult dat het Verenigd Koninkrijk begin deze maand stilletjes is gestopt met de ‘één in, één uit’-terugkeerregeling met Frankrijk, na slechts 423 dagen van toepassing te zijn geweest. Deze regeling stond het VK toe om voor elke asielzoeker die Frankrijk via een legale humanitaire corridor accepteerde, één persoon terug te sturen naar Frankrijk. Toch bleef het aantal teruggestuurde personen steken op ongeveer 1.500 – slechts zo’n 4% van de kleine bootjes die in die periode aankwamen. Met de Franse presidentsverkiezingen in het vooruitzicht, zou Parijs niet langer bereid zijn geweest om aankomsten vanuit Groot-Brittannië te accepteren. Londen reageerde hierop door het aantal oproerpolitieagenten op de stranden in Noord-Frankrijk te verdubbelen. Analisten vertelden The Guardian dat strengere beveiliging smokkelroutes kan verleggen naar langere zeewegen en grotere ‘mega-ribbels’, wat zowel de bedrijfsvoering als de humanitaire situatie in havens als Portsmouth en Dover kan verslechteren. Voor bedrijven die personeel en goederen over het Kanaal vervoeren, betekent het einde van de overeenkomst opnieuw onzekerheid over mogelijke vertragingen in de havens, ad-hoc grenscontroles en politiek geladen protesten. Mobiliteitsteams wordt aangeraden extra reistijd in te calculeren en reizigers opnieuw te informeren over noodprocedures bij verstoringen van veerdiensten of de Kanaaltunnel. Werkgevers met asielzoekende medewerkers moeten ook rekening houden met het feit dat legale routes beperkt blijven, wat de druk op onregelmatige overtochten verhoogt en de verwerkingstijden van aanvragen binnen het land verlengt. Beleidsmatig benadrukt het mislukken van de regeling de beperkingen van bilaterale ‘snelle’ terugkeerafspraken en geeft het aan dat toekomstige samenwerking waarschijnlijk meer zal draaien om veiligheidsinzet dan om het vergemakkelijken van mobiliteit. Bedrijfsorganisaties dringen er bij beide regeringen op aan om bij onderhandelingen over een opvolger vooral de continuïteit van de toeleveringsketen voorop te stellen.