Szwajcarscy wyborcy w Appenzell Ausserrhoden i Vaud zdecydowanie odrzucili inicjatywy rozszerzające prawo do głosowania na poziomie kantonalnym dla wybranych grup obcokrajowców. W Appenzell AR 72,8% zagłosowało „nie”, a w Vaud 63,6% sprzeciwiło się propozycji, mimo że cudzoziemcy mają tam prawo głosować w wyborach komunalnych od 2003 roku.
Obie inicjatywy zakładały, że dorośli nie-Szwajcarzy, którzy mieszkają w Szwajcarii co najmniej 10 lat, a w danym kantonie co najmniej 3 lata, mogliby uczestniczyć w referendach i wyborach kantonalnych. Zwolennicy argumentowali, że nadanie prawa głosu około 25% mieszkańców bez szwajcarskiego paszportu poprawi integrację i odzwierciedli ich wkład gospodarczy. Przeciwnicy, reprezentowani przez partie liberalno-konserwatywne i prawicowe, podkreślali, że pełne prawa polityczne powinny pozostać zarezerwowane dla osób po naturalizacji.
![Dwa szwajcarskie kantony odrzucają prawo do głosowania dla długoletnich rezydentów z zagranicy]()
Z perspektywy globalnej mobilności wyniki głosowań pokazują, że wysoce zdecentralizowany system polityczny Szwajcarii wciąż ostrożnie podchodzi do rozszerzania udziału migrantów w życiu politycznym poza poziom lokalny. Długoterminowi ekspaci i ich pracodawcy nie powinni więc spodziewać się szybkich zmian w prawach politycznych, nawet jeśli zagraniczna siła robocza nadal stanowi fundament gospodarki.
W praktyce wynik głosowania nie wpływa bezpośrednio na pozwolenia na pracę czy pobyt, ale podkreśla znaczenie dla zagranicznych specjalistów dążenia do uproszczonych ścieżek naturalizacji — zwłaszcza dla osób zamężnych z obywatelami Szwajcarii lub urodzonych w kraju. Działy HR mogą rozważyć aktualizację materiałów wprowadzających, aby wyjaśnić ograniczony zakres praw politycznych dostępnych dla osób niebędących obywatelami.
Debata raczej nie ucichnie: zwolennicy już zapowiedzieli inicjatywę na szczeblu federalnym, a francuskojęzyczne kantony Genewa i Neuchâtel nadal pozwalają cudzoziemcom głosować na poziomie kantonalnym, co stanowi żywy przykład do porównań w przyszłych kampaniach.
Obie inicjatywy zakładały, że dorośli nie-Szwajcarzy, którzy mieszkają w Szwajcarii co najmniej 10 lat, a w danym kantonie co najmniej 3 lata, mogliby uczestniczyć w referendach i wyborach kantonalnych. Zwolennicy argumentowali, że nadanie prawa głosu około 25% mieszkańców bez szwajcarskiego paszportu poprawi integrację i odzwierciedli ich wkład gospodarczy. Przeciwnicy, reprezentowani przez partie liberalno-konserwatywne i prawicowe, podkreślali, że pełne prawa polityczne powinny pozostać zarezerwowane dla osób po naturalizacji.
Z perspektywy globalnej mobilności wyniki głosowań pokazują, że wysoce zdecentralizowany system polityczny Szwajcarii wciąż ostrożnie podchodzi do rozszerzania udziału migrantów w życiu politycznym poza poziom lokalny. Długoterminowi ekspaci i ich pracodawcy nie powinni więc spodziewać się szybkich zmian w prawach politycznych, nawet jeśli zagraniczna siła robocza nadal stanowi fundament gospodarki.
W praktyce wynik głosowania nie wpływa bezpośrednio na pozwolenia na pracę czy pobyt, ale podkreśla znaczenie dla zagranicznych specjalistów dążenia do uproszczonych ścieżek naturalizacji — zwłaszcza dla osób zamężnych z obywatelami Szwajcarii lub urodzonych w kraju. Działy HR mogą rozważyć aktualizację materiałów wprowadzających, aby wyjaśnić ograniczony zakres praw politycznych dostępnych dla osób niebędących obywatelami.
Debata raczej nie ucichnie: zwolennicy już zapowiedzieli inicjatywę na szczeblu federalnym, a francuskojęzyczne kantony Genewa i Neuchâtel nadal pozwalają cudzoziemcom głosować na poziomie kantonalnym, co stanowi żywy przykład do porównań w przyszłych kampaniach.
Źródło: blue News / Keystone-SDA
