ZEA przyspiesza rozwój lotnisk nowej generacji: DWC, Sharjah i RAK prezentują plan rozbudowy na 2026 rok

Zjednoczone Emiraty Arabskie ponownie podnoszą poprzeczkę w zakresie przepustowości lotniczej.

22 grudnia Generalna Administracja Lotnictwa Cywilnego oraz Dubai Airports wspólnie opublikowały krajowy plan rozwoju na 2026 rok, potwierdzając, że w przyszłym roku ruszą pełną parą trzy kluczowe projekty: przebudowa Al Maktoum International (DWC) o wartości 128 miliardów AED (34,8 miliarda USD), podwojenie terminalu pasażerskiego na lotnisku w Sharjah oraz etapowa rozbudowa lotniska Ras Al Khaimah do 2028 roku.

W DWC powstanie pięć równoległych pasów startowych, 400 bramek – zarówno zdalnych, jak i kontaktowych – oraz zintegrowana multimodalna strefa logistyczna, co pozwoli na teoretyczną przepustowość 260 milionów pasażerów i 12 milionów ton ładunków. To zabezpieczy pozycję Dubaju jako superwęzła komunikacyjnego, gdy lotnisko DXB osiągnie swoje granice przepustowości w drugiej połowie dekady. Projekt stawia na zrównoważony rozwój i automatyzację: flota obsługi naziemnej będzie w pełni elektryczna, zasilanie pomocnicze przygotowane na wodór, podróż pasażera oparta na biometrycznym „one-ID”, a terminal będzie chłodzony przez park słoneczny o mocy 100 MW.



Dla menedżerów ds. mobilności korporacyjnej oznacza to natychmiastowe konsekwencje. Rekrutacja specjalistów – inżynierów ruchu lotniczego, technologów obsługi bagażu, ekspertów ds. zrównoważonego rozwoju – rozpocznie się w pierwszym kwartale 2026 roku. Międzynarodowe firmy powinny zweryfikować dodatki relokacyjne dla pracowników przenoszących się do Dubai South, Sharjah lub Ras Al Khaimah, ponieważ popyt na mieszkania wzdłuż korytarzy budowlanych będzie rósł. Rozbudowa oznacza także dodatkowe sloty dla linii lotniczych; planiści sieci mogą już składać wstępne wnioski na sezon zimowy 2026/27.

Lotnisko w Sharjah zyska dodatkowe 85 000 m² powierzchni, zwiększając przepustowość do 20 milionów pasażerów i dając Air Arabia – swojemu głównemu przewoźnikowi – przestrzeń do rozwoju niskokosztowych połączeń dalekodystansowych. Ras Al Khaimah, celujący w 5 milionów pasażerów do 2028 roku, pozycjonuje się jako specjalistyczne lotnisko rekreacyjne z bezpośrednimi połączeniami czarterowymi do Europy i Indii. Te trzy projekty razem wzmacniają strategię ZEA polegającą na rozproszeniu ruchu pasażerskiego między wieloma hubami, jednocześnie utrzymując cały ekosystem – lotniska, strefy wolnocłowe i przychody z duty-free – pod kontrolą emiracką.

Firmy, które często organizują podróże służbowe do Zatoki Perskiej, powinny zacząć analizować, jak nowa geografia wpłynie na czas transportu naziemnego, preferowane lokalizacje hoteli oraz procedury imigracyjne (każde lotnisko ma własny Wydział ds. Rezydencji i Cudzoziemców). Przekaz ze strony regulatorów jest jasny: ZEA stawia na lotnictwo jako fundament gospodarki post-petrolowej, a okno na zdobycie przewagi operacyjnej właśnie się otwiera.