Gęsta mgła i toksyczne powietrze paraliżują ruch w Delhi; linie lotnicze i lotnisko ogłaszają czerwony alert

Podróżni korzystający z najruchliwszego w Indiach lotniska zmagają się z podwójnym problemem – niebezpiecznym zanieczyszczeniem powietrza i niemal zerową widocznością. 18 stycznia 2026 roku o godzinie 6:00 czasu lokalnego na Międzynarodowym Lotnisku Indiry Gandhi w Delhi (DEL) wprowadzono procedury niskiej widoczności, po tym jak wskaźnik jakości powietrza w mieście wzrósł do „poważnego” poziomu 440 – najgorszego odczytu styczniowego od dwóch lat – a mgła przy powierzchni ziemi ograniczyła widoczność na pasie startowym do mniej niż 125 metrów.

Linie IndiGo i Air India szybko opublikowały komunikaty w mediach społecznościowych i na stronach internetowych, zachęcając pasażerów do śledzenia statusu lotów i wcześniejszego przybycia na lotnisko. Przewoźnicy ostrzegli, że opóźnienia mogą się rozprzestrzenić na całą krajową sieć, ponieważ rotacje załóg i samolotów zaczynają się lub kończą w Delhi. Lotnisko w Delhi wydało własne zalecenia dla podróżnych, prosząc o uwzględnienie dodatkowego czasu na przesiadki i oferując narzędzie do śledzenia operacji zimowych w czasie rzeczywistym.



Indyjski Instytut Meteorologiczny prognozuje utrzymanie się mgły do wczesnych godzin 19 stycznia, gdyż przedłużająca się susza, spokojne wiatry i emisje z pojazdów zatrzymują zanieczyszczenia nad Regionem Stołecznym. Think tanki z Rady ds. Energii, Środowiska i Wody szacują, że sam transport odpowiada za 12,5% pyłowego obciążenia powietrza w Delhi – to wyraźne przypomnienie, że mobilność zarówno cierpi z powodu, jak i napędza kryzys zanieczyszczenia.

Dla menedżerów ds. mobilności biznesowej skutki są natychmiastowe: 18 stycznia odnotowano ponad 500 opóźnionych lotów, a usługi kolejowe zgłaszały nawet do ośmiu godzin opóźnień. Firmy organizujące przeprowadzki pracowników lub przewóz kluczowych ładunków przez Delhi powinny uwzględnić zapas czasowy, rozważyć przekierowanie przez Mumbai, Bengaluru lub Hyderabad oraz przypomnieć podróżnym, że mgła może powodować nagłe zamknięcia pasów startowych aż do południa.

Patrząc w przyszłość, ten incydent podkreśla potrzebę zintegrowanego planowania jakości powietrza i transportu. Interesariusze apelują do DGCA o sfinalizowanie długo oczekiwanego systemu lądowania przy niskiej widoczności „Kategoria III-C”, który pozwoliłby na lądowania przy widoczności nawet 50 metrów – technologii już powszechnej na głównych europejskich lotniskach. Do tego czasu coroczny sezon mgieł w północnych Indiach pozostanie stałym czynnikiem zakłócającym globalne przepływy mobilności.