Dichte mist en giftige lucht verstoren het verkeer in Delhi; luchtvaartmaatschappijen en luchthaven geven roodalarm waarschuwingen af

Reizigers op de drukste luchthaven van India kampen met een dubbele uitdaging: gevaarlijke luchtkwaliteit en bijna nul zicht. Om 06:00 IST op 18 januari 2026 activeerde Indira Gandhi International Airport (DEL) in Delhi de procedures voor laag zicht, nadat de luchtkwaliteitsindex van de stad steeg naar een ‘ernstige’ 440 – de slechtste meting in januari in twee jaar – en grondmist de zichtbaarheid op de start- en landingsbaan terugbracht tot minder dan 125 meter.

IndiGo en Air India verspreidden snel berichten via sociale media en hun websites, waarin passagiers werden aangespoord hun vluchtstatus te volgen en ruim op tijd te arriveren. De luchtvaartmaatschappijen waarschuwden dat vertragingen in Delhi kunnen doorwerken in het hele nationale netwerk, omdat bemanning en vliegtuigen hier starten of eindigen. Delhi Airport volgde met een eigen reizigersadvies, waarin extra reistijd werd aanbevolen en een realtime tracker voor winteroperaties werd aangeboden.



Het India Meteorological Department verwacht dat de mist aanhoudt tot in de vroege uren van 19 januari, doordat een langdurige droge periode, kalme wind en uitlaatgassen van voertuigen vervuiling boven de Nationale Hoofdstedelijke Regio vasthouden. Denktanks van de Council on Energy, Environment and Water schatten dat alleen al het vervoer 12,5% bijdraagt aan de fijnstofbelasting in Delhi – een duidelijke herinnering dat mobiliteit zowel lijdt onder als bijdraagt aan de vervuilingscrisis.

Voor managers van zakelijke mobiliteit is de impact direct voelbaar: op 18 januari waren meer dan 500 vluchten vertraagd en meldden spoorwegen vertragingen tot wel acht uur. Bedrijven met medewerkers die naar Delhi verhuizen of met kritieke vracht die via Delhi reist, doen er goed aan extra tijd in te calculeren, alternatieve routes via Mumbai, Bengaluru of Hyderabad te overwegen en reizigers te waarschuwen dat mist tot last-minute sluitingen van start- en landingsbanen kan leiden, soms tot het middaguur.

Vooruitkijkend benadrukt deze situatie de noodzaak van geïntegreerde planning voor luchtkwaliteit en transport. Belanghebbenden dringen er bij de DGCA op aan om het langverwachte ‘Category III-C’ instrumentlandingsysteem af te ronden, dat landingen bij zicht van slechts 50 meter mogelijk maakt – een technologie die al gangbaar is op grote Europese luchthavens. Tot die tijd blijft het jaarlijkse mistseizoen in Noord-India een terugkerende verstoring van de wereldwijde mobiliteitsstromen.