W niespodziewanym posunięciu proceduralnym 24 marca 2026 roku, centrolewicowa koalicja Hiszpanii skorzystała z konstytucyjnego prawa weta, aby zablokować poprawki opozycji, które miały zaostrzyć wymagania w nadchodzącym nadzwyczajnym programie legalizacji pobytu. Propozycje poprawek, zgłoszone wspólnie przez Partido Popular (PP), Vox i Junts, wymagałyby od każdego wnioskodawcy przedstawienia pełnego zaświadczenia o niekaralności, zamiast pierwotnie przewidzianego oświadczenia pod przysięgą. Według Ministerstwa Prezydencji, ta jedna zmiana zwiększyłaby koszty administracyjne o niemal 70 milionów euro i opóźniłaby decyzje o 6 do 9 miesięcy. Program legalizacji, wynegocjowany w zeszłym roku między Socjalistami a Unidas Podemos, ma otworzyć legalną ścieżkę dla nawet pół miliona cudzoziemców, którzy mogą udowodnić nieprzerwane zamieszkanie w Hiszpanii przed 31 grudnia 2025 roku. Popierają go organizacje biznesowe, takie jak CEOE, oraz kilka rządów regionalnych, argumentując, że pomoże to powiększyć kurczący się rynek pracy w sytuacji, gdy liczba nieobsadzonych miejsc pracy w budownictwie, hotelarstwie i opiece nad osobami starszymi przekracza 140 000. Przeciwnicy podkreślają, że proces musi obejmować „pełne kontrole bezpieczeństwa” oraz surowsze testy rynku pracy. Jednak prawnicy imigracyjni wskazują, że Hiszpania już teraz weryfikuje wnioskodawców w bazach INTERPOL i EURODAC, co czyni dodatkowe zaświadczenie „zbędną biurokracją”. Ostrzegają też, że podniesienie wymagań dokumentacyjnych może zmusić wielu pracowników do powrotu do szarej strefy, co osłabi wpływy do systemu ubezpieczeń społecznych. Dla pracodawców planujących przeniesienie personelu do Hiszpanii, rządowe weto usuwa bieżące wątpliwości: kryteria kwalifikacyjne opublikowane w styczniu do konsultacji publicznych pozostają bez zmian. Firmy zatrudniające dużą liczbę kontraktorów spoza UE — dostawcy usług IT, spółdzielnie rolnicze, firmy logistyczne i opiekuńcze — powinny teraz przygotować wewnętrzne komunikaty i procedury HR, aby pracownicy mogli szybko zgromadzić dowody zamieszkania (empadronamiento, wyciągi bankowe, umowy najmu) po opublikowaniu regulacji. Zespoły ds. imigracji powinny także uwzględnić w budżecie duże obciążenie systemu rezerwacji terminów (Mercurio) i rozważyć rozłożenie składania wniosków na różne wspólnoty autonomiczne, aby uniknąć zatorów.
Źródło: Cadena SER
