Obcokrajowi marynarze zwolnieni z opłaty na rzecz spójności społecznej w związku z korektą przepisów podatkowych dla żeglugi na Cyprze

W ruchu docenionym przez firmy zarządzające statkami, Izba Reprezentantów Cypru 8 kwietnia przyjęła poprawkę zwalniającą nierezydentów marynarzy z 2% składki na Fundusz Spójności Społecznej, obowiązującą z mocą wsteczną od 1 stycznia 2010 roku. Ulga dotyczy zagranicznych członków załóg zatrudnionych na statkach pod cypryjską banderą lub zarządzanych z Cypru, którzy już odprowadzają składki na ubezpieczenie społeczne w swoich krajach. Przedstawiciele branży żeglugowej skarżyli się, że ta opłata – pierwotnie mająca finansować programy socjalne – generowała niepotrzebne koszty i skłaniała niektóre floty do rejestracji pod konkurencyjnymi banderami, takimi jak Malta czy Wyspy Marshalla. Usunięcie tej składki zbliża Cypr do konkurentów stosujących podatek tonażowy i wspiera rządowe plany podwojenia liczby statków zarządzanych z Limassol do 2030 roku. W praktyce działy płac nadal muszą składać miesięczne deklaracje, ale dla uprawnionych członków załogi stawka składki wynosi zero. Duże firmy zarządzające statkami szacują oszczędności na poziomie 90–120 USD na oficera za czteromiesięczny kontrakt – środki te mają zostać przeznaczone na programy poprawy dobrostanu załogi oraz szybsze rotacje. To może skrócić przerwy w urlopach w Limassol i Larnace, co z kolei zwiększy popyt na hotele i wydatki dodatkowe. Dla specjalistów ds. mobilności międzynarodowej zmiana upraszcza pakiety wynagrodzeń dla nadzorców i zespołów rotacyjnych, które często przechodzą między kontraktami na morzu i na lądzie. Jednak doradcy podatkowi ostrzegają, że element wsteczny może wywołać roszczenia zwrotne sięgające nawet 16 lat, co wymaga skrupulatnej dokumentacji. Pracodawcy mają sześć miesięcy na złożenie korekt do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, aby uzyskać zwroty bez kar. Cypryjska Izba Żeglugowa powitała głosowanie jako „wyraźny sygnał, że Republika pozostaje zaangażowana w bycie supercentrum morskiego”, podczas gdy związki zawodowe apelowały o czujność, by oszczędności trafiały na dobro załogi, a nie tylko zwiększały marże korporacyjne.