Niemieckie Federalne Ministerstwo Spraw Zagranicznych opublikowało edycję podręcznika wizowego na 2026 rok, liczącą 680 stron. Po raz pierwszy dokument zawiera pełny rozdział poświęcony kryteriom nowej wizy dla pracowników zdalnych. Sekcja ta określa wymagania dotyczące dochodu, ubezpieczenia i zgodności podatkowej dla obywateli państw trzecich, którzy chcą mieszkać w Niemczech, pracując dla zagranicznych pracodawców. Choć sama wiza pojawi się dopiero pod koniec roku, podręcznik daje konsulom tymczasowe wytyczne: cyfrowi nomadzi z krajów zwolnionych z wiz mogą nadal korzystać z zezwoleń na pobyt na podstawie paragrafu 19c, pod warunkiem wykazania miesięcznego dochodu w wysokości 1200 euro, ubezpieczenia zdrowotnego zgodnego z niemieckimi standardami oraz posiadania niemieckiego adresu. Równocześnie, aby odciążyć pracę urzędów, zniesiono wewnętrzne odwołanie „remonstracyjne”. Od teraz odrzucone wnioski trzeba będzie ponownie składać lub kierować sprawę bezpośrednio do Sądu Administracyjnego w Berlinie, co skróci średni czas rozpatrzenia o około tydzień. Uproszczono także wymogi dotyczące ubezpieczenia medycznego dla podróżujących służbowo w ramach wiz Schengen – akceptowane są polisy od dowolnego dostawcy z licencją UE, z minimalnym pokryciem 30 000 euro. Dla działów HR i zespołów ds. mobilności oznacza to dwie kluczowe kwestie: (1) rozpoczęcie przygotowań do polityk dla pracowników zdalnych, uwzględniających kwestie płac, ryzyka stałej placówki i bezpieczeństwa danych, oraz (2) konieczność perfekcyjnego przygotowania pierwszych wniosków wizowych, ponieważ poprawki nieformalne nie będą już możliwe. Dozwolone są teraz wyraźnie fintechowe konta blokowane, co daje ekspatom większą elastyczność niż tradycyjne konta w Sparkassen. Eksperci przewidują duże zainteresowanie nową wizą, zwłaszcza ze strony amerykańskiego sektora technologicznego, co wpisuje się w ambicje Berlina, by konkurować z Portugalią i Hiszpanią o talenty niezależne od lokalizacji.
Źródło: Stamped Nomad
