Piloci Lufthansy zapowiadają 48-godzinny strajk w dniach 13–14 kwietnia, grożąc poważnymi zakłóceniami na niemieckich lotniskach.

Niemiecka sieć transportu lotniczego szykuje się na kolejne turbulencje po tym, jak związek zawodowy Vereinigung Cockpit (VC), reprezentujący 5 200 pilotów Lufthansa mainline, Lufthansa Cargo i CityLine, ogłosił 48-godzinny strajk od 00:01 CET w poniedziałek 13 kwietnia do 23:59 CET we wtorek 14 kwietnia 2026 roku. Akcja protestacyjna następuje zaledwie 48 godzin po strajkach personelu pokładowego, które zmusiły do odwołania ponad 520 lotów i pozostawiły około 90 000 pasażerów na lodzie w trakcie powielkanocnego szczytu podróży. VC podkreśla, że celem strajku jest „przełamanie impasu” w negocjacjach dotyczących podwyżek płac, dodatków emerytalnych oraz ograniczeń w leasingu załóg. Zarząd utrzymuje, że wynagrodzenia pilotów już przewyższają te u konkurencji i podkreśla, że dalsze podwyżki muszą być powiązane ze wzrostem wydajności, zwłaszcza w obliczu rosnących kosztów paliwa i zmian tras spowodowanych sytuacją geopolityczną. Lufthansa już rozpoczęła proaktywne odwoływanie lotów: około 1 200 połączeń – głównie krótkodystansowych do Frankfurtu (FRA) i Monachium (MUC) – zostało usuniętych z rozkładu, priorytetowo traktując loty dalekodystansowe, gdzie załogi mogą być ustawione przed rozpoczęciem strajku. Analitycy branży turystycznej ostrzegają, że skutki będą odczuwalne także u partnerów sojuszu i w połączeniach interline, co może opóźnić przepływ ładunków, właśnie gdy producenci zwiększają produkcję po przerwie wielkanocnej. Dla menedżerów ds. mobilności korporacyjnej najważniejszym zadaniem jest teraz przygotowanie planów awaryjnych i przebookowanie biletów. Lufthansa oferuje bezpłatne zmiany lub zwroty biletów zakupionych do 11 kwietnia oraz złagodziła zasady taryfowe, umożliwiając pasażerom zmianę trasy przez Zurych, Wiedeń lub Brukselę na liniach należących do grupy. Podróżni, których spotkania nie mogą zostać przełożone, są zachęcani do rozważenia alternatywy w postaci kolei na gęstej sieci ICE w Niemczech, choć dostępność miejsc szybko się kurczy. W dłuższej perspektywie konflikt podkreśla strukturalną słabość niemieckiej łączności, właśnie gdy kraj stara się przyciągnąć zagraniczne inwestycje w ramach nowej ustawy o imigracji wykwalifikowanej. Przy utrzymującej się inflacji i licznych umowach zbiorowych do renegocjacji, planujący mobilność powinni spodziewać się kolejnych fal strajków w letnim rozkładzie i uwzględniać większe marginesy czasowe w planowaniu delegacji.