W przemówieniu wygłoszonym 22 maja w Bogocie, brazylijski minister pracy i zatrudnienia Luiz Marinho dołączył do przedstawicieli 22 państw Ameryki Łacińskiej i Karaibów, aby przyjąć Deklarację z Bogoty – nową mapę drogową dla uporządkowanej i opartej na prawach migracji zarobkowej w regionie. Dokument, podpisany na zakończenie dwudniowej Regionalnej Konferencji na temat Migracji Zarobkowej, zobowiązuje sygnatariuszy do uznawania kwalifikacji zawodowych migrantów, otwarcia kanałów informacyjnych dotyczących ofert pracy i umiejętności oraz utworzenia regionalnego funduszu na finansowanie pilotażowych projektów tworzących godne miejsca pracy dla pracowników mobilnych.
Marinho podkreślił podczas sesji plenarnej, że polityka migracyjna „nie może sprowadzać się jedynie do kontroli granic” i musi opierać się na prawach pracowniczych. Przypomniał delegatom, że Konstytucja Brazylii już teraz zapewnia pełną ochronę zatrudnienia dla migrantów, niezależnie od ich statusu, i wezwał sąsiadów do przyjęcia tego samego podejścia. Brazylia zaoferowała pomoc techniczną krajom, które chcą wdrożyć jej cyfrową platformę zezwoleń na pracę Migrante Web oraz model inspekcji pracy stosowany w walce z pracą przymusową.
![Brazylia popiera „Deklarację z Bogoty” dotyczącą sprawiedliwej mobilności pracowniczej w Ameryce Łacińskiej]()
Dla pracodawców działających w Ameryce Południowej deklaracja ma duże znaczenie, ponieważ zapowiada pierwszy krok w kierunku wzajemnego uznawania kwalifikacji zawodowych – co może skrócić czas potrzebny na mobilizację pracowników między rynkami takimi jak Brazylia, Kolumbia i Peru. Zespoły HR powinny również zwrócić uwagę na plan stworzenia regionalnej bazy danych umiejętności w strategicznych sektorach (ICT, odnawialne źródła energii, zdrowie i logistyka) do 2027 roku; wymiana danych może ułatwić rekrutację, ale jednocześnie nałoży nowe obowiązki raportowe na korporacje międzynarodowe.
Kolejnym krokiem będzie spotkanie ekspertów we wrześniu w Brasílii, gdzie ministerstwa pracy opracują wspólne wskaźniki dotyczące warunków pracy migrantów. Brazylijskie firmy działające za granicą oraz zagraniczne przedsiębiorstwa delegujące pracowników do Brazylii powinny śledzić ten proces za pośrednictwem branżowych stowarzyszeń, ponieważ wskaźniki te prawdopodobnie wpłyną na przyszłe audyty zgodności i procedury imigracyjne.
Ostatecznie Deklaracja z Bogoty sygnalizuje zamiar Brasílii, by objąć przywództwo w zarządzaniu mobilnością w Ameryce Łacińskiej, wpisując się w szerszą strategię administracji prezydenta Luli, która zakłada odbudowę mechanizmów współpracy regionalnej rozmontowanych w poprzedniej dekadzie. Korporacje zależne od przepływu talentów transgranicznych mogą spodziewać się w nadchodzących latach większej liczby – a nie mniejszej – regulacji regionalnych i powinny odpowiednio dostosować swoje polityki mobilności.
Marinho podkreślił podczas sesji plenarnej, że polityka migracyjna „nie może sprowadzać się jedynie do kontroli granic” i musi opierać się na prawach pracowniczych. Przypomniał delegatom, że Konstytucja Brazylii już teraz zapewnia pełną ochronę zatrudnienia dla migrantów, niezależnie od ich statusu, i wezwał sąsiadów do przyjęcia tego samego podejścia. Brazylia zaoferowała pomoc techniczną krajom, które chcą wdrożyć jej cyfrową platformę zezwoleń na pracę Migrante Web oraz model inspekcji pracy stosowany w walce z pracą przymusową.
Dla pracodawców działających w Ameryce Południowej deklaracja ma duże znaczenie, ponieważ zapowiada pierwszy krok w kierunku wzajemnego uznawania kwalifikacji zawodowych – co może skrócić czas potrzebny na mobilizację pracowników między rynkami takimi jak Brazylia, Kolumbia i Peru. Zespoły HR powinny również zwrócić uwagę na plan stworzenia regionalnej bazy danych umiejętności w strategicznych sektorach (ICT, odnawialne źródła energii, zdrowie i logistyka) do 2027 roku; wymiana danych może ułatwić rekrutację, ale jednocześnie nałoży nowe obowiązki raportowe na korporacje międzynarodowe.
Kolejnym krokiem będzie spotkanie ekspertów we wrześniu w Brasílii, gdzie ministerstwa pracy opracują wspólne wskaźniki dotyczące warunków pracy migrantów. Brazylijskie firmy działające za granicą oraz zagraniczne przedsiębiorstwa delegujące pracowników do Brazylii powinny śledzić ten proces za pośrednictwem branżowych stowarzyszeń, ponieważ wskaźniki te prawdopodobnie wpłyną na przyszłe audyty zgodności i procedury imigracyjne.
Ostatecznie Deklaracja z Bogoty sygnalizuje zamiar Brasílii, by objąć przywództwo w zarządzaniu mobilnością w Ameryce Łacińskiej, wpisując się w szerszą strategię administracji prezydenta Luli, która zakłada odbudowę mechanizmów współpracy regionalnej rozmontowanych w poprzedniej dekadzie. Korporacje zależne od przepływu talentów transgranicznych mogą spodziewać się w nadchodzących latach większej liczby – a nie mniejszej – regulacji regionalnych i powinny odpowiednio dostosować swoje polityki mobilności.
