Hiszpania uruchamia unijny pakt migracyjny i azylowy oparty na poszanowaniu praw człowieka

Hiszpania oficjalnie rozpoczęła wdrażanie nowego Paktu UE w sprawie migracji i azylu 12 czerwca, kończąc ponad dwuletni okres przygotowań legislacyjnych i technicznych. Minister spraw wewnętrznych Fernando Grande-Marlaska poinformował, że wszystkie dziewięć rozporządzeń oraz dyrektywa tworzące Pakt są już w pełni obowiązujące w Hiszpanii, podkreślając, że kraj będzie stosować przepisy z „gwarancją poszanowania praw człowieka”.

Dla firm przenoszących pracowników do Hiszpanii lub przez ten kraj najważniejszą zmianą jest nowa procedura selekcji na granicach zewnętrznych. Każdy obywatel państwa trzeciego zatrzymany po próbie nielegalnego przekroczenia granicy zostanie zarejestrowany, poddany ocenie podatności na ryzyko i w ciągu kilku godzin skierowany do jednego z przyspieszonych lub standardowych procesów. W trakcie maksymalnie 12-tygodniowej oceny podróżny musi przebywać w wyznaczonych ośrodkach bez formalnego wjazdu do kraju — co eliminuje szarą strefę, w której wielu wnioskodawców wcześniej poruszało się swobodnie, czekając na rozpatrzenie sprawy.



Hiszpania odmówiła korzystania z zewnętrznych ośrodków powrotów, dozwolonych przez Pakt, powołując się na kwestie prawne i proporcjonalności. Zamiast tego inwestuje w krajowe ośrodki recepcyjne, dodatkowych urzędników ds. azylu oraz zmodernizowaną platformę Eurodac do odcisków palców, powiązaną z krajowymi bazami danych azylowych i imigracyjnych. Pracodawcy powinni zatem spodziewać się szybszych, ale bardziej zdecydowanych decyzji w sprawach ochrony oraz większego nadzoru opartego na danych dotyczących przekroczeń dozwolonego pobytu.

Kolejnym kluczowym elementem Paktu jest obowiązkowy mechanizm solidarności. Ponieważ Hiszpania jest klasyfikowana jako „państwo członkowskie pod presją migracyjną”, inne kraje UE muszą wnieść wkład finansowy lub przyjąć określone kwoty migrantów do relokacji. Jeśli mechanizm zostanie wdrożony zgodnie z założeniami, może to odciążyć ośrodki na przykład na Wyspach Kanaryjskich, jednocześnie zachowując Hiszpanii możliwość wydawania humanitarnych zezwoleń na pracę dla relokowanych osób.

W obszarze mobilności korporacyjnej najważniejszą zmianą jest przewidywalność. Jasne terminy ustawowe, cyfryzacja dokumentów i wymiana danych na poziomie UE powinny zmniejszyć zaległości, które dotychczas utrudniały transfery zezwoleń na pracę powiązane ze sprawami azylowymi. Jednak zaostrzone odmowy wjazdu oraz rozszerzone stosowanie miejsc przypominających areszty oznaczają, że firmy muszą dokładnie weryfikować krótkoterminowych pracowników delegowanych, kontrahentów czy dostawców, którzy mogą mieć nierozwiązane problemy imigracyjne.