Pakt Migracyjny UE Wchodzi w Życie, Wprowadzając Surowsze Zasady Graniczne i Azylowe dla Francji

Po dwóch latach przygotowań długo oczekiwany Pakt Unii Europejskiej w sprawie migracji i azylu stał się prawnie wiążący o północy 12 czerwca 2026 roku. Nowe przepisy dotyczą wszystkich 27 państw członkowskich, jednak to Francja — najczęściej odwiedzany kraj Europy i kluczowy punkt na zewnętrznej granicy — stoi przed najpilniejszymi wyzwaniami operacyjnymi. Zgodnie z paktem, służby na francuskich lotniskach, portach i przejściach granicznych muszą utworzyć pojedynczy plik biometryczny dla każdego obywatela spoza UE, który wjeżdża, odmówić wjazdu lub przyspieszyć rozpatrzenie przypadków niedopuszczalnych w ciągu pięciu dni oraz skrócić terminy odwołań od negatywnych decyzji azylowych. Ministerstwo Spraw Wewnętrznych wysłało dodatkowo 500 policjantów i żandarmów na lotniska Charles-de-Gaulle, Orly, Marsylia i Lyon oraz zwiększyło pojemność ośrodków detencyjnych w Calais i Menton. W nocy przeprowadzono testy obciążeniowe cyfrowych interfejsów między Systemem Informacyjnym Schengen (SIS), Eurodac a francuskim systemem ADAGe (Application Dématérialisée des Autorisations Globales). Analitycy ds. podróży służbowych wskazują na dwa kluczowe skutki zmian. Po pierwsze, menedżerowie spoza UE, którzy często odbywają krótkie podróże do francuskich centrali, będą musieli planować dłuższy czas na lotniskach, ponieważ przy pierwszym przekroczeniu granicy po 12 czerwca każdy paszport zostanie powiązany z odciskami palców i skanem twarzy. Po drugie, menedżerowie ds. mobilności międzynarodowej muszą monitorować nowy „mechanizm solidarności”, który może wymagać od firm pomocy w relokacji pracowników, jeśli ich wniosek o pozwolenie na pracę we Francji zostanie przekierowany do innego państwa UE w ramach kwot relokacyjnych. Politycznie sytuacja jest napięta. W przyszłym tygodniu we Francji odbędzie się szczyt G7 w Évian, a we wrześniu zaplanowano wybory parlamentarne. Partie skrajnej prawicy już określają pakt jako „zbyt łagodny”, a organizacje broniące praw człowieka krytykują go jako „Fortecę Europę 2.0”. Minister spraw wewnętrznych Laurent Nuñez zapewnia, że przepisy są „zarówno stanowcze, jak i sprawiedliwe” oraz „przywrócą obywatelom zaufanie do europejskich granic, jednocześnie chroniąc prawo do azylu”. Dla pracodawców najważniejsze jest natychmiastowe poinformowanie podróżujących pracowników o wydłużonych formalnościach imigracyjnych, przeprowadzenie audytu dokumentacji pracowników delegowanych pod kątem nowych terminów decyzji o powrocie oraz aktualizacja planów reagowania kryzysowego na wypadek losowych kontroli na trasach przez kanał La Manche. Radcy prawni ds. imigracji zalecają także przegląd umów o delegowaniu do Francji: jeśli pracownik spędzi kilka dni w areszcie oczekując na kontrolę, klauzule dotyczące kontynuacji wynagrodzenia mogą okazać się kluczowe.