Krajowy strajk kontrolerów ruchu lotniczego paraliżuje 933 loty we Francji

Zaledwie 24 godziny po opóźnieniach spowodowanych warunkami pogodowymi, Francja została dotknięta skoordynowanym strajkiem kontrolerów ruchu lotniczego, który 2 lipca zmusił do odwołania 933 lotów i zakłócił plany podróży około 300 000 pasażerów w całej Europie. Strajk, prowadzony przez związki UNSA-ICNA i USAC-CGT, objął kluczowe centra kontroli obszaru w Paryżu, Bordeaux i Marsylii, paraliżując zarówno krajowe połączenia, jak i dochodowe loty dalekodystansowe. Związki zarzucają rządowi chroniczne niedobory kadrowe, przestarzały sprzęt radarowy oraz zastoje w negocjacjach płacowych, podczas gdy ministerstwo transportu określa strajk jako „nieproporcjonalny” na początku wakacji szkolnych. Lotniska Charles de Gaulle i Orly straciły około 40% zaplanowanych operacji, a Beauvais ograniczyło swoje loty niskokosztowe o podobny procent. Ryanair odwołał ponad 400 rejsów i przekierował inne przez przestrzeń powietrzną Belgii i Niemiec, co zwiększyło zużycie paliwa i naruszenia czasu pracy załóg. Dla firm przewożących personel lub kluczowy ładunek, akcja protestacyjna to więcej niż jednodniowy problem. Przekierowania tras spowodowały, że przyloty z Ameryki i Azji musiały korzystać z dłuższych, północnych tras, zmuszając linie lotnicze do zdejmowania ładunków, by zmieścić się w limitach paliwowych. Francuscy eksporterzy towarów łatwo psujących się ostrzegają o ryzyku strat, jeśli strajki będą kontynuowane. Prawnicy zajmujący się imigracją biznesową zwracają też uwagę na drugi problem: posiadacze wiz, których daty podróży widnieją na wezwaniach OFII, mogą być zmuszeni do zmiany terminów wizyt lekarskich, jeśli nie zdążą na czas, co może opóźnić wydanie pozwolenia na pobyt. Większość prefektur udziela 15-dniowej tolerancji, ale tylko na wcześniejszą prośbę. Choć DGAC wprowadziła zasady minimalnej obsługi, utrzymując w powietrzu co czwarty lot, rozmowy nie przyniosły jeszcze przełomu. Jeśli negocjacje utkną w martwym punkcie, związki mogą ogłosić kolejne strajki zaledwie z pięciodniowym wyprzedzeniem, zmuszając menedżerów ds. podróży we Francji i za granicą do poszukiwania alternatywnych tras przez Madryt, Frankfurt lub Londyn.