Rzecznik niemieckiej policji ostrzega: Kontrole graniczne „nie do utrzymania” na dłuższą metę

Niemiecki rzecznik praw obywatelskich federalnej policji, Uli Grötsch, wykorzystał publikację swojego raportu rocznego za lata 2025/26, by ostro ocenić tymczasowe kontrole graniczne, które obowiązują na wszystkich lądowych granicach Niemiec od września 2024 roku. Grötsch pisze, że kontrole – pierwotnie uzasadniane jako pilna reakcja na wzrost nielegalnej migracji – stały się faktycznie stałym elementem, mimo że prawo UE ogranicza takie środki do krótkich, jasno określonych okresów. Zauważa, że kilka sądów administracyjnych (ostatnio w Monachium i Koblencji) uznało pojedyncze kontrole za niezgodne z prawem i ostrzega przed kolejnymi porażkami prawnymi, jeśli Berlin będzie dalej przedłużać ten reżim bez nowej podstawy prawnej.



Poza kwestiami prawnymi, rzecznik zwraca uwagę na obciążenie operacyjne. Funkcjonariusze federalnej policji mają narastające nadgodziny, często zmieniają się ich grafiki, a dostęp do szkoleń jest ograniczony, ponieważ tysiące z nich pozostaje na posterunkach granicznych. Morale spada, a personel kwestionuje proporcjonalność działań, zwłaszcza że ogólna liczba migrantów ustabilizowała się. Minister spraw wewnętrznych Alexander Dobrindt (CSU) natychmiast odrzucił krytykę, nazywając kontrole „wysoce skutecznymi” w walce z przemytem ludzi i przestępczością transgraniczną. Ministerstwo ma czas do połowy sierpnia, by zdecydować, czy zwrócić się do Brukseli o kolejne sześć miesięcy przedłużenia. Komisja Europejska niedawno wezwała Niemcy do stopniowego wycofywania kontroli; debata polityczna w Berlinie przed terminem zaostrza się.

Dla firm transportujących pracowników lub towary drogą lądową lub kolejową, ta niepewność ma duże znaczenie. Kontrole losowe mogą oznaczać opóźnienia w dostawach, dłuższe podróże autokarowe i dodatkową biurokrację. Menedżerowie ds. mobilności powinni uważnie śledzić, czy rząd będzie dążył do kolejnego przedłużenia i czy sądy je zaakceptują. Możliwym rozwiązaniem jest ograniczony model oparty bardziej na patrolach mobilnych i kontrolach prowadzonych na podstawie wywiadu – mniej uciążliwy dla legalnych podróżnych, ale wciąż wymagający dużych zasobów Bundespolizei.