Letnie protesty w transporcie we Włoszech nasiliły się pod koniec czwartku, 23 lipca 2026 roku, gdy trzy główne krajowe firmy kolejowe – państwowe Ferrovie dello Stato Italiane (Trenitalia, RFI), prywatny przewoźnik szybkich pociągów Italo-NTV oraz regionalny operator Trenord – rozpoczęły 24-godzinny strajk ogólnokrajowy. Protest rozpoczął się o godzinie 21:00 23 lipca i potrwa do 20:59 w piątek, 24 lipca. Związki zawodowe FILT-Cgil, Fit-Cisl, UIL-Trasporti oraz Orsa Rail domagają się wznowienia negocjacji płacowych oraz rozwiązania problemów kadrowych, które – ich zdaniem – pogłębił gwałtowny wzrost podróży po pandemii. Zgodnie z włoskim prawem, muszą być zapewnione minimalne „usługi niezbędne”. Trenitalia opublikowała listę chronionych pociągów Intercity i Frecciarossa, a operatorzy regionalni zapowiedzieli ograniczone kursy w godzinach szczytu. Mimo to RFI ostrzegło o „odwołaniach, opóźnieniach i możliwych ostatniorazowych skróceniach tras” w całej sieci, w tym na trasie Leonardo Express między dworcem Roma Termini a lotniskiem Fiumicino. Strajk dotknął także pociągi towarowe, co może wywołać zakłócenia w łańcuchach dostaw dla producentów korzystających z dostaw „just-in-time”. Podróżujący służbowo muszą się liczyć z natychmiastowymi utrudnieniami. Firmy z programami mobilności zostały poinformowane o konieczności uruchomienia planów awaryjnych, takich jak przekierowanie pracowników na krajowe loty lub organizacja transportu drogowego. Firmy zarządzające podróżami odnotowały 180% wzrost zapytań o wynajem samochodów i wynajem autokarów na ostatnią chwilę w porównaniu z poprzednim tygodniem. Hotele w okolicach Mediolanu i lotnisk Rzymu przygotowują się na wzrost rezerwacji „awaryjnych” od pasażerów uwięzionych przez strajk. Dla menedżerów ds. mobilności i relokacji strajk podkreśla znaczenie monitorowania sytuacji w czasie rzeczywistym w ramach obowiązku opieki nad pracownikami. Osoby przyjeżdżające do Włoch na krótkoterminowe zlecenia mogą potrzebować więcej czasu na podróż lub nocleg, a zgłoszenia pracowników delegowanych w UE, które określają miejsce pracy, mogą być zagrożone, jeśli pracownicy nie będą mogli dotrzeć na miejsce. Pracodawcy powinni dokumentować wszelkie opóźnienia, aby uniknąć naruszenia przepisów dotyczących delegowania lub warunków wizowych związanych z datą rozpoczęcia pracy. Choć strajki kolejowe są stałym elementem włoskich stosunków przemysłowych, skala obecnego protestu – obejmującego szybkie, regionalne i podmiejskie połączenia w szczycie sezonu turystycznego – jest wyjątkowa. Związki zapowiedziały kolejne strajki w sierpniu, jeśli rozmowy z Ministerstwem Transportu nie przyniosą postępów, dlatego zainteresowane strony powinny uważnie śledzić przebieg negocjacji.
