Pozew mający na celu zablokowanie zamrożenia wydawania wiz imigracyjnych przez Departament Stanu dla obywateli 75 krajów napotkał przeszkodę w czwartek, gdy sędzia okręgowy USA Trevor N. McFadden oddalił sprawę z powodu braku legitymacji procesowej. Orzeczenie, opublikowane w sobotę, utrzymuje w mocy styczniowy rozkaz, który nakazał konsulom na całym świecie odmawianie wszystkich wiz imigracyjnych dla krajów znajdujących się na liście obserwacyjnej dotyczącej tzw. public charge, podczas gdy departament prowadzi przegląd polityki. Sędzia McFadden stwierdził, że większość z ponad 80 powodom nie przedstawiła „żadnych szczegółów” dotyczących swoich oczekujących wniosków wizowych, przez co nie wykazali konkretnej szkody. Sąd skrytykował również mocno ocenzurowane oświadczenia, które zacierały kluczowe fakty. Powodowie mają czas do 24 sierpnia na ponowne złożenie bardziej precyzyjnego pozwu. Do tego terminu konsulaty mogą nadal umawiać rozmowy kwalifikacyjne, ale nie mogą wydawać wiz obywatelom objętych ograniczeniami krajów. Dla międzynarodowych firm przerwa ta komplikuje globalny przepływ talentów — zwłaszcza w przypadku transferów wewnątrzfirmowych z Rosji, Brazylii, Nigerii i Iranu, które znajdują się na liście 75 krajów. Działy HR powinny przygotować się na dłuższe terminy realizacji delegacji i rozważyć strategie „trasowania wiz” przez kraje trzecie, gdzie pracownicy mogą składać wnioski z jurysdykcji nieobjętych ograniczeniami. Prawnicy imigracyjni podkreślają, że dyrektywa nie dotyczy kategorii wiz nieimigracyjnych, takich jak H-1B czy L-1, ale opóźnia proces uzyskiwania zielonych kart dla tysięcy zagranicznych menedżerów i wykwalifikowanych pracowników. Oddalenie pozwu pokazuje też, jak trudne jest kwestionowanie polityk konsularnych w świetle doktryny o braku możliwości przeglądu decyzji konsularnych przez sądy. Rzecznicy apelują do Kongresu o nadzór, argumentując, że zamrożenie wiz działa jak de facto zakaz podróży. Do czasu ponownego złożenia pozwu lub zakończenia przeglądu przez Departament Stanu, firmy powinny uważnie monitorować daty priorytetowe swoich pracowników i rozważać alternatywne ścieżki, takie jak petycje EB-1 dla menedżerów międzynarodowych składane z terenu USA.
Źródło: Hoodline
