Rozmowy o mobilności Kanada–UE zapowiadają przyszłe bezwizowe prawo do pracy, ale porozumienia jeszcze nie ma

Podróż premiera Marka Carneya do Europy w połowie września wzbudziła nowe spekulacje na temat możliwego porozumienia o mobilności między Kanadą a UE. Podczas wystąpienia w Strasburgu 16 września, przewodnicząca Komisji Europejskiej Ursula von der Leyen zaproponowała, aby Kanada stała się pierwszym „członkiem stowarzyszonym” UE, co mogłoby rozszerzyć prawa do życia i pracy w całym bloku. Kanadyjscy urzędnicy potwierdzili prowadzone rozmowy, podkreślając jednak, że negocjacje są na etapie wstępnym. Według doniesień Ottawa rozważa ramy wykraczające poza Kompleksowe Porozumienie Gospodarczo-Handlowe (CETA), które mogłyby umożliwić kanadyjskim specjalistom podejmowanie pracy w państwach członkowskich UE bez konieczności uzyskiwania tradycyjnych pozwoleń na pracę. Podobne porozumienia stowarzyszeniowe istnieją już między UE a kilkoma krajami sąsiednimi, oferując różny zakres swobody mobilności pracowniczej. Dla firm perspektywa ta oznacza uproszczenie delegowania talentów do projektów transatlantyckich, uproszczenie zasad dla zespołów przetargowych oraz łatwiejsze organizowanie krótkoterminowych zleceń – co jest istotne dla sektorów od technologii ekologicznych po produkcję obronną. Jednak do czasu zawarcia porozumienia obowiązują dotychczasowe krajowe przepisy imigracyjne; obywatele Kanady nadal muszą uzyskiwać lokalne zezwolenia na pracę przy większości płatnych aktywności trwających ponad 90 dni. Liderzy ds. mobilności powinni śledzić komunikaty Global Affairs Ottawa i zacząć mapować najpopularniejsze kierunki w UE, aby zidentyfikować, które krajowe systemy – takie jak transfery wewnątrzkorporacyjne, procedury Blue Card czy zwolnienia dla dostawców usług – mogłyby zostać zastąpione. Powinni także ostrzegać pracowników przed automatycznym zakładaniem prawa do pracy: mylące nagłówki mogą prowadzić do niezgodnych z przepisami delegacji i potencjalnych zakazów wjazdu do strefy Schengen. Negocjatorzy nie podali harmonogramu, ale obserwatorzy spodziewają się raportów z postępów podczas Szczytu Liderów Kanada-UE zaplanowanego na marzec 2027 roku. Do tego czasu firmy powinny nadal uwzględniać w budżetach koszty lokalnych doradców i opłat za pozwolenia, jednocześnie biorąc pod uwagę strategiczne korzyści płynące z ewentualnego przyszłego korytarza mobilności.