Haitańscy migranci kierują się na północ, gdy amerykańskie zaostrzenie polityki zmusza ubiegających się o azyl do kierowania się w stronę Kanady

Długofalowe śledztwo opublikowane przez *The Atlantic* 21 września 2026 roku opisuje nowy korytarz migracyjny: nieudokumentowani Haitańczycy w USA pokonują niemal 900 mil, by przedostać się bocznymi drogami do Quebecu, po tym jak administracja Trumpa zakończyła program Tymczasowego Statusu Ochronnego (TPS) i zaostrzyła działania ICE. Kanada zamknęła nieoficjalne przejście na Roxham Road w 2023 roku i wprowadziła przepisy wykluczające większość nieregularnych migrantów, jednak osoby te – często kierowane przez płatnych przewoźników – nadal próbują przekraczać odległe odcinki 5 525-milowej północnej granicy. W sierpniu kanadyjskie służby odrzuciły 133 wnioski o azyl na oficjalnych przejściach lądowych, co jest najwyższym miesięcznym wynikiem w tym roku, a Królewska Policja Konna Kanady (RCMP) odnotowuje coraz więcej zatrzymań w zalesionych obszarach między Nowym Jorkiem a Quebeciem. Zgodnie z Umową o Bezpiecznym Trzecim Kraju, osoby zatrzymane w ciągu 14 dni od przekroczenia granicy mogą zostać odesłane do USA, jednak obrońcy praw migrantów wskazują na lukę prawną, która pozwala tym, którzy unikną wykrycia przez dwa tygodnie, składać wnioski o azyl na terenie Kanady i ostatecznie uzyskać pozwolenia na pracę. Z punktu widzenia polityki, ten napływ stawia Kanadę w trudnej sytuacji: Ottawa oficjalnie współpracuje z Waszyngtonem w kwestii egzekwowania prawa, ale niechętnie deportuje Haitańczyków bezpośrednio do kraju uznanego za niebezpieczny. W efekcie stosuje się rozwiązania mieszane – szybkie odsyłanie na oficjalnych przejściach, ale wydawanie humanitarnych pozwoleń na pracę tym, którzy pozostają poza radarami służb. Ta sytuacja już teraz obciąża schroniska w Montrealu i wywołuje nowe apele o trójstronną współpracę graniczną z udziałem Haiti. Dla kanadyjskich pracodawców, zwłaszcza w przemysłowym pasie Quebecu, napływ ten może oznaczać większą pulę francuskojęzycznych pracowników o niepewnym statusie imigracyjnym. Działy HR powinny zachować ostrożność – zatrudnianie osób ubiegających się o azyl wiąże się z ryzykiem naruszenia przepisów, jeśli ich pozwolenie na pracę jest jeszcze w trakcie rozpatrywania. Tymczasem menedżerowie ds. ryzyka podróży powinni zwrócić uwagę na północny Nowy Jork i wschodnią część Ontario jako nowe punkty zapalne nieregularnych przekroczeń granicy, które mogą skutkować losowymi kontrolami pojazdów i opóźnieniami na bocznych drogach. Artykuł podkreśla szerszy trend: zewnętrzne wstrząsy polityczne – zarówno w USA, jak i za granicą – mogą szybko skierować przepływy migracyjne w stronę Kanady, wystawiając na próbę elastyczność jej infrastruktury granicznej i systemu azylowego. Wszystkie strony zaangażowane w mobilność muszą monitorować takie geopolityczne impulsy, by przewidywać ich wpływ na rynek pracy i operacje.