Dane IRCC pokazują spadek liczby wniosków o azyl o 69%, gdy Kanada osiąga cele dotyczące stałych rezydentów

W raporcie z postępów, cicho opublikowanym na stronie internetowej IRCC i przeanalizowanym 22 września 2026 roku, ujawniono, że liczba wniosków o azyl złożonych między styczniem a lipcem 2026 roku spadła o 69% w porównaniu z tym samym okresem w 2024 roku. W tym samym czasie liczba tymczasowych pracowników zagranicznych zmniejszyła się o 48%, a nowych międzynarodowych studentów o 66%. Mimo to resort pozostaje „na dobrej drodze” do realizacji wszystkich celów zawartych w Planie Poziomów Imigracji na lata 2026–2028, obejmującym stałych rezydentów ekonomicznych, rodzinnych i humanitarnych. Te dane potwierdzają strategiczne przesunięcie: Ottawa ogranicza napływ masowych tymczasowych kategorii, jednocześnie chroniąc ścieżki prowadzące do stałego pobytu. Zaostrzenie limitów już pozwoliło zmniejszyć zaległości w kilku obszarach, co umożliwia przeniesienie zasobów do obsługi innych procesów. Dla firm może to oznaczać szybsze przedłużenia pozwoleń na pracę dla obecnych pracowników oraz krótsze oczekiwanie na decyzje w sprawie stałego pobytu dla osób z doświadczeniem kanadyjskim. Z perspektywy mobilności globalnej dane te obalają dotychczasowe przekonania. Pracownicy już przebywający w Kanadzie – na studiach, z pozwoleniem PGWP lub na pozwoleniu pracy przypisanym do konkretnego pracodawcy – mają teraz mniejszą konkurencję o status stałego rezydenta. Natomiast kandydaci aplikujący z zagranicy spotykają się z większą kontrolą i niższymi szansami, zwłaszcza w kategorii studentów. Doradcy ds. mobilności powinni więc zachęcać osoby przebywające w kraju do składania wniosków o stały pobyt, zanim okno możliwości znów się zawęzi. IRCC nie ogłosiło żadnych nowych limitów ani zawieszeń programów w aktualizacji, co skłania analityków do wniosku, że resort polega na administracyjnym zarządzaniu napływem, a nie na zmianach legislacyjnych, aby ograniczyć tymczasowe strumienie. Mimo to gwałtowny spadek liczby wniosków azylowych prawdopodobnie ponownie wywoła debatę na temat Umowy o Bezpiecznym Kraju Trzecim oraz zobowiązań Kanady wynikających z międzynarodowego prawa uchodźczego. Podsumowując: system imigracyjny Kanady przesuwa się w stronę jakości zamiast ilości, a firmy, które działają z wyprzedzeniem, mogą wykorzystać mniejsze kolejki, by zabezpieczyć kluczowe talenty.