
Wobec wciąż nieustalonego długo obiecywanego szczytu UK-UE, działacze i sojusznicy polityczni apelują do premiera Andy’ego Burnhama o wypracowanie ambitnego pakietu, który obejmowałby wzajemną wizę dla młodzieży oraz obniżone czesne dla studentów z UE. Raport opublikowany 25 września wskazuje, że ułatwienie krótkoterminowej pracy i nauki dla osób w wieku 18-35 lat mogłoby podnieść PKB Wielkiej Brytanii nawet o 0,45% w ciągu najbliższej dekady oraz pomóc pracodawcom wypełnić luki kompetencyjne po Brexicie. Kongres Związków Zawodowych podkreśla, że „żadne opcje nie powinny być wykluczone”, a byli liderzy Partii Pracy, Neil Kinnock i Tony Blair, nawołują do „najgłębszego możliwego partnerstwa”, sugerując ponowne rozważenie elementów swobodnego przepływu osób. Tymczasem Bruksela chce, aby uczestnicy z UE płacili czesne na poziomie „krajowym”, a nie „międzynarodowym” – kwestia, którą brytyjskie uczelnie uznają za pilną do wyjaśnienia przed cyklem rekrutacyjnym 2027-28. Organizacja British in Europe, reprezentująca brytyjskich emigrantów, ostrzega, że obecne ustępstwa dotyczące statusu „krajowego” dla rodzin objętych Porozumieniem o Wyjściu wygasają w 2027 roku, co stwarza poważne zagrożenie dla tysięcy studentów dwunarodowych. Doradcy ds. imigracji biznesowej zauważają, że uproszczona wiza Youth Experience mogłaby również ułatwić wewnątrzfirmowe delegacje i krótkoterminowe projekty dla klientów. Dla zespołów HR i ds. mobilności polityczne przepychanki sygnalizują możliwe zmiany w założeniach kosztowych: przyszli pracownicy z europejskich centrali mogliby ponownie łatwiej i taniej odbywać staże w Wielkiej Brytanii, a brytyjscy absolwenci mogliby znów podejmować praktyki na kontynencie bez skomplikowanych procedur wizowych. Jednak spory dotyczące unijnych przepisów „Made in Europe” oraz różnice w standardach paszportów dla zwierząt domowych pokazują, że negocjacje pozostają kruche. Firmy powinny zatem przygotować scenariusze na trzy możliwości: kompleksowy program dla młodzieży, ograniczony pilotaż dla priorytetowych sektorów lub utrzymanie status quo – każda z opcji niesie inne konsekwencje dla budżetów i planowania zasobów talentów.
Źródło: The Connexion