Czas oczekiwania na przetwarzanie wiz partnerskich dla osób przebywających za granicą przekracza trzy lata, pary apelują o zmianę polityki

Australijskie pary rozdzielone przez granice domagają się od rządu Albanese cofnięcia decyzji z lipca o obniżeniu priorytetu dla wniosków o wizy partnerskie składanych spoza kraju, po tym jak czas oczekiwania wydłużył się do 39 miesięcy dla 90 procent przypadków wniosków podklasy 309. Śledztwo ABC News opublikowane o świcie 26 września przedstawia historie kilku rodzin, które zmagają się z wieloletnim rozłąkami i rosnącymi kosztami podróży, próbując utrzymać związki na odległość między kontynentami.

Zgodnie z Dyrektywą Ministerialną nr 119, wydaną w lipcu i potwierdzoną w zeszłotygodniowym przemówieniu dotyczącym strategii migracyjnej, wnioski o wizy partnerskie składane na terenie Australii są rozpatrywane przed tymi złożonymi spoza kraju, aby liczba netto migracji zagranicznej nie przekroczyła celu Ministerstwa Skarbu wynoszącego 225 000 osób. Dane Ministerstwa Spraw Wewnętrznych cytowane przez ABC pokazują, że ponad 10 000 wniosków złożonych spoza kraju czeka na rozpatrzenie ponad rok, a 2 500 – ponad dwa lata. Wnioskodawcy nazywają tę dysproporcję „zasadniczo niesprawiedliwą”.



Prawniczka Sasha Bellamy, która pomogła zorganizować petycję do ministra spraw wewnętrznych Tony’ego Burke’a, twierdzi, że prawdziwe związki są karane tylko dlatego, że postępowały zgodnie z zaleceniami urzędu, by składać wnioski spoza kraju. Obserwatorzy akademiccy ostrzegają, że polityka ta może zostać podważona prawnie, ponieważ ustawa migracyjna wymaga indywidualnej oceny na podstawie zasług, a nie masowego manipulowania kolejkami.

Dla pracodawców zaległości mają ukryte koszty. Pracownicy proszeni o przeprowadzkę do Australii często muszą zostawić za sobą małżonków, co zwiększa liczbę odmów przyjęcia zadań i ryzyko problemów ze zdrowiem psychicznym. Niektóre firmy doradzają teraz kandydatom, by najpierw ubiegali się o wizę turystyczną na terenie Australii, a dopiero potem składali wnioski o wizę partnerską – podejście, które rząd jednocześnie stara się ograniczyć.

Zespoły zajmujące się mobilnością powinny uwzględniać wydłużone terminy w swoich modelach planowania talentów i oferować dodatkowe wsparcie, takie jak finansowanie podróży na spotkania rodzinne czy tymczasowe możliwości pracy zdalnej, aby zatrzymać kluczowych pracowników doświadczających rozłąki z rodziną z powodu problemów wizowych.