Wolne tempo rozpatrywania wiz dla uczestników programu work and holiday pozbawia australijskie rodziny au pair

To, co zaczęło się jako administracyjna zmiana mająca na celu zarządzanie rekordową liczbą migrantów w Australii, przerodziło się w problem z opieką nad dziećmi dla setek rodzin. Od lipca Departament Spraw Wewnętrznych cicho ogranicza liczbę zatwierdzeń wiz Working Holiday Maker (podklasa 417) na pierwszy rok, wydłużając średni czas oczekiwania do około trzech miesięcy. Niemka Johanna Gorek powiedziała ABC, że wydała ponad 1500 dolarów australijskich na opłaty, tylko po to, by jej rodzina goszcząca w Melbourne odwołała pobyt, bo nie mogła dłużej czekać. Organizacje branżowe zauważają, że spowolnienie zbiegło się z szczytowym okresem przyjazdów au pair i backpackerów z Europy, trwającym od lipca do października. Kulturalne Stowarzyszenie Au Pair w Australii informuje, że liczba przyjazdów organizowanych przez główne agencje spadła z około 30–40 tygodniowo do zaledwie kilkunastu. Rodziny z mniejszych miejscowości, które polegają na opiece na miejscu ze względu na ograniczony dostęp do formalnej opieki nad dziećmi, muszą korzystać z urlopów lub rezygnować z zajęć pozaszkolnych, czekając na przyjazd opiekunów. Departament Spraw Wewnętrznych argumentuje, że wstrzymanie jest konieczne, by ograniczyć napływ migrantów netto i priorytetowo traktować przedłużenia wiz na drugi i trzeci rok dla backpackerów już przebywających w kraju i wypełniających luki na rynku pracy w regionach. Urzędnicy radzą, by nie rezerwować lotów ani nie podejmować zobowiązań, dopóki wizy nie zostaną przyznane, jednak krytycy twierdzą, że takie podejście ignoruje cykle planowania zarówno rodzin, jak i podróżnych. Dla menedżerów ds. mobilności globalnej skutki są podwójne. Pracownicy przenoszący się do Australii często polegają na au pair jako elastycznej opiece; dłuższe oczekiwanie oznacza wyższe koszty tymczasowego zakwaterowania i edukacji. Menedżerowie ds. podróży zgłaszają też, że potencjalni pracownicy backpackerzy dla branży hotelarskiej i turystycznej są przyciągani do Kanady i Wielkiej Brytanii, co powoduje wzrost cen konferencji i hoteli w stolicach stanów. Agencje apelują do działów HR firm, by składały wnioski o wizę WHM co najmniej na cztery miesiące przed planowanym terminem rozpoczęcia pracy oraz rozważały tymczasowe wizy turystyczne (podklasa 600) – choć bez prawa do pracy – jako rozwiązanie przejściowe. Rodziny są też zachęcane do wprowadzania elastycznych klauzul dotyczących daty przyjazdu w umowach z opiekunami oraz do uwzględniania w budżecie wyższych cen biletów lotniczych, jeśli zatwierdzenia wiz pojawią się dopiero w szczycie australijskiego lata.