W osobnym orzeczeniu wydanym tego samego dnia, Federalny Sąd Administracyjny odniósł się do wartości dowodowej wyroków karnych w sprawach o deportację. Sąd potwierdził, że organy imigracyjne mogą ponownie oceniać ustalenia faktyczne sądu karnego przy podejmowaniu decyzji o wydaleniu cudzoziemca na podstawie §54 ust. 1 pkt 2 Ustawy o pobycie – nawet jeśli wyrok dotyczy przestępstw związanych z terroryzmem. Sprawa dotyczyła obywatela Syrii, skazanego w 2019 roku na 30 miesięcy więzienia za członkostwo w zagranicznej organizacji terrorystycznej. Choć w 2020 roku władze regionalne zarządziły jego deportację, sądy niższej instancji różniły się co do stopnia wiążącego charakteru ustaleń sądu karnego. BVerwG wyjaśnił teraz, że choć ustalenia karne mają „znaczącą wartość wskazującą”, urzędnicy imigracyjni muszą przeprowadzić niezależną ocenę ryzyka, dostosowaną do prawa dotyczącego bezpieczeństwa publicznego, które ma charakter prewencyjny, a nie karzący. Dla specjalistów ds. zgodności i radców prawnych orzeczenie pokazuje, że akta deportacyjne mogą – a czasem muszą – zawierać nowe dowody wykraczające poza dokumentację karną, takie jak raporty wywiadowcze czy informacje o postępach w resocjalizacji. Firmy zatrudniające zagranicznych menedżerów powinny pamiętać, że przeszły proces karny nie powoduje automatycznego wydalenia, lecz może wymusić szczegółową, opartą na faktach analizę. Orzeczenie może przyspieszyć rozpatrywanie odwołań od decyzji o deportacji w sprawach poważnych przestępstw, ponieważ sądy mają teraz jasne wytyczne, jak zrównoważyć ostateczność wyroków karnych z dyskrecją administracyjną. Podkreśla także znaczenie kompleksowej reprezentacji prawnej w skomplikowanych postępowaniach o wydalenie.
Źródło: Bundesverwaltungsgericht
